تا ص 148 به صورت فشرده به اين صورت مىباشد . او از اصحاب امام باقر و امام صادق عليهما السلام و در كتابهاى رجال برقى ص 11 . رجال طوسى ص 272 - و نقد الرجال ابن داود ص 271 . تنقيح المقال ج 2 شماره 498 . الجامع فى الرجال ج 2 ص 615 . معجم رجال الحديث ج 13 ص 286 رقم 9347 . امالى مفيد ص 145 . ارشاد مفيد ص 175 .
مقاتل الطالبييّن ص 6 ص 147 . فهرست ابن نديم ص 227 . رجال برقى ص 11 - 34 . رجال كشى شماره 621 . الطبقات الكبرى ج 6 ص 281 . كشف الغمّة إربلى ج 2 ص 130 .
تاريخ دمشق حديث رقم 923 . مناقب على بن أبي طالب ابن مغازلى ص 319 رقم 364 . الأوائل شيخ محمد تقى شوشترى ص 213 . رجال علامه ص 237 . تذكرة الحفّاظ ج 1 ص 357 . الغيبة شيخ طوسى ص 115 . شواهد التنزيل ج 1 ص 401 و 426 . شرح حال و زندگى او آمده است اساتيد و راويان از او ، معرفى گرديدهاند طالبان تفصيل به منابع فوق مراجعه كنند . « 1 »
2 - در متن كتاب « لبّاه بريقه » آمده است معناى ريق ( آب دهن ) و لبّى ( پاسخ دادن ) است ولى اين معنى درست مفهوم نبود تا اينكه از محقق ارجمند دانشمند گرامى جناب آقاى سيد محمد جواد جلالى برادر مكرّم متتبّع توانا جناب آقاى سيد محمد رضا جلالى محقّق رساله نامبرده ، پرسيدم ايشان در پاسخ چنين مرقوم فرمودهاند .
بسمه تعالى حضور دانشمند معظّم جناب آقاى عقيقى بخشايشى مد ظلّه سلام عرض مىكنم .
احتمال مىرود كه « لبّاه » اشتباه باشد و صحيح « ألبأه » باشد و معنى ألبأه بريقه اين است :
صبّ ريقه في فيه كما يصبّ اللّباء في فم الصبي و لبأ آن شيرى است كه ابتداء بعد از زايمان دوشيده مىشود پس معناى البأه اين است كه به او لبأ دادهاند ، و به اولين آبى كه به نهال داده مىشود نيز « إلباء » مىگويند .
هامش
( 1 ) - مىفرمايد : در معجم رجال الحديث : او از اصحاب امام باقر ( ع ) مىباشد و در كشّى گويد : « او ممدوح مىباشد . ج 13 ، ص 286 و 287 كد معرفى 9345 و در همان جلد ص 326 هم آمده است .