سوّمين منبع
از منابع مفيد شناخت اصحاب وفادار ابا عبد اللّه الحسين ( عليه السلام ) وجيزهايست بس كوتاه از محدّث خبير مخلص اهل بيت عصمت و طهارت ( عليهم آلاف التحية و الثناء ) عنصر ارزنده ، عالم بزرگوار و متتبّع متضلّع مرحوم ثقة المحدّثين حاج شيخ عبّاس قمّى رضوان اللّه عليه تعالى و اعلى اللّه تعالى درجته كه بنام « نفثة المصدور فيما يتجدّد به حزن يوم العاشور » ناميده است و آن را به عنوان تكمله و تتمهء كتاب نفيس « نفس المهموم » فى مقتل الإمام المظلوم ( ع ) تنظيم و آماده ساخته است و در سال 1342 هجرى قمرى از تأليف آن فراغت يافته است اين رساله در عين وجازت و اختصار ، دربرگيرنده بخشى از احوال و خصوصيّات زندگى سالار شهيدان اسلام حضرت امام حسين ( عليه السلام ) و ياران و اصحاب بزرگوار آن حضرت مىباشد و چون مؤلّف مغفور له نشر و تكثير آن را مسئلت نموده بود و از طرفى هم ، همسو و هم آهنگ با كتاب « إبصار العين » مرحوم سماوى بود به عنوان جبران نقص و احيانا تكميل و تتميم مىتوانست مؤثر و مفيد باشد از آن رو كه زندگى هر كدام از اين ياران بزرگوار نيازمند تتبّع و استقصاء كاملى مىباشد و از آن طرف گرفتاريهاى تدريس و اشتغالات علمى بازدارنده در مقطع كنونى تحصيلات دانشگاهى ، مانع از اين تتبّع لازم و هدف علمى بود . از اين رو ، محض اهداف فوق به نظر مناسب رسيد كه اين رسالهء نفيسه را با همان كيفيّت اصل همراه ترجمه فارسى ، با اعرابگذارى متن تقديم خوانندگان نمائيم و با طلب علوّ درجات به مؤلّف و گردآورنده زحمتكش آن كوشش به عمل آيد تا اهل منبر و فضلاء و طلاب از آن بهرهمند شوند و چون سرمايه اصلى و ابزار كار آنان ، متون عربى مىباشد چون در متون عربى ، اصالت و تأثير خاصّ و مطلوبى وجود دارد كه ديگر كلمات و لغات نمىتواند آن نقش را ايفاء نمايند انتظار و رجاء از بهرهگيرندگان و خوانندگان آن است كه مؤلّف ، ناشر ، و مترجم را فراموش ننمايند و از خرمن پرفيض و از سفره بذل و فيض حسينى ( ع ) بيش از پيش در راه نشر حقايق اسلام و قرآن بهرهبردارى نمايند . بمنّه و كرمه . اول بهار 1379
دكتر عقيقى بخشايشى