پس از انتقام يارانم ، به انتقام خويش خواهم رسيد
و اندوه را در برابر اندوه دفع مىكنم
جهاد من در فرو افتادن در لهو و لعب نيست .
سپس حمله كرد و آن قدر جنگيد تا گروهى از آنان را كشت . سپس نزد مادر و همسرش بازگشت و در برابر آن دو ايستاد و گفت : مادرجان ، آيا راضى شدى ؟
مادر گفت : راضى نمىشوم تا آن كه در حضور حسين ( ع ) كشته شوى !
همسرش گفت : تو را به خدا ، مرا به مصيبت خويش گرفتار مكن !
مادرش گفت : فرزندم ، سخن او را مپذير . برگرد و در حضور فرزند رسول خدا ( ص ) پيكار كن ؛ كه در روز قيامت نزد خداوند از ما شفاعت كند .
او بازگشت و اين چنين مىگفت :
امّ وهب تعهد مىكنم كه در ضربت زدن با نيزه و شمشير از آنان پيشدستى كنم .
و ضربتم ، ضربت جوان مؤمن به پروردگار باشد .
تا آنكه اين مردم تلخى جنگ را بچشند .
من مردى هستم زهره دار و عصب دار .
و در هنگام حادثه سستى نمىكنم .
پروردگار دانا مرا بس است ، بس .
او آن قدر جنگيد تا نوزده سوار و دوازده پياده را كشت . سپس دستانش قطع شد .
همسرش تير خيمه را به دست گرفت و نزد او رفت و گفت : پدر و مادرم فدايت باد ! در دفاع از حريم پاك رسول خدا ( ص ) پيكار كن . وهب رفت كه او را نزد زنان بازگرداند ، ولى او كنار جامهاش را گرفت و گفت : باز نمىگردم تا آن كه همراهت بميرم ! پس حسين ( ع ) به او فرمود : خداوند به شما خانواده پاداش خير دهد . خدايت رحمت كند ، نزد زنان بازگرد ؛ و او بازگشت .
وهب آن قدر جنگيد تا كشته شد . سپس همسرش رفت تا خون از سر و صورتش پاك كند .
چون شمر او را ديد ، به غلامش فرمان داد تا با تير خيمهاى كه همراه داشت او را بزند . او نيز زد و زن را كشت . وى نخستين زنى بود كه در سپاه حسين ( ع ) كشته شد .
با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه — صفحة 262
مساهمون: شيخ محمد جواد طبسي
ص٢٦٢