محل خوابيدن شتران ما و محل ريختن خون ما و محل قبرهاى ما است . اين را پيامبر ( ص ) به من خبر داد . سپس همگى فرود آمدند . « 1 »
در تذكرة الخواص آمده است : « چون به حسين گفتند كه اينجا سرزمين كربلا است ، آن را بوييد و گفت : به خدا اين زمينى است كه جبرئيل به رسول خدا ( ص ) خبر داد و من در آن كشته مىشوم ! » « 2 »
در مقتل منسوب به ابومخنف آمده است : همگى حركت كردند تا به زمين كربلا رسيدند .
و اين روز چهارشنبه بود . اسب حسين ايستاد و حضرت فرود آمد و اسب ديگرى سوار شد .
ولى يك گام هم برنداشت ! او همچنان از اسبى بر اسب ديگر سوار مىشد ، تا آن كه هفت اسب را سوار شد ؛ و همه از رفتن سر باز زدند . چون اين را ديد فرمود : اى مردم نام اين زمين چيست ؟
گفتند : سرزمين غاضريه .
گفت : نام ديگرى هم دارد ؟
گفتند : آن را نينوا هم مىگويند .
فرمود : نام ديگرى هم دارد ؟
گفتند : شاطىء الفرات .
فرمود : نام ديگرى ندارد ؟
گفتند : كربلايش خوانند .
در اين هنگام امام نفس بلندى كشيد و فرمود : سرزمين كرب و بلا ( سختى و گرفتارى ) ! سپس فرمود : فرود آييد ، اينجا محل خوابيدن شتران ما است . در اينجا خون ما ريخته مىشود .
به خدا سوگند در اينجا حرمت ما شكسته مىشود . به خدا سوگند در اينجا مردان ما كشته مىشوند . به خدا سوگند در اينجا كودكان ما سر بريده مىشوند . به خدا سوگند قبر ما را در اينجا زيارت مىكنند . جدّم رسول خدا ( ص ) مرا به اين خاك وعده داده است و گفتار او خلاف نيست . سپس از اسب خويش فرود آمد . . . . » « 3 »
هامش
( 1 ) - اللهوف ، 35 .
( 2 ) - تذكرة الخواص ، ص 225 .
( 3 ) - مقتل الحسين ( ع ) ، ابن مخنف ، ص 75 - 76 .