« 1 » وى ، ابو وهب عبد اللّه بن عمير بن عباس بن عبد قيس بن عليم « 2 » بن جناب كلبى عليمى است . او فردى دلاور و شجاع و مورد احترام بود . پس از وارد شدن به كوفه ، در منطقهء « چاه جعده » قبيلهء همدان مسكنى تدارك ديد و خود و همسرش ام وهب دخت عبد ، از تيرهء بنى نمر بن قاسط ، در آن اقامت گزيدند . به گفتهء ابو مخنف : عبد اللّه در منطقهء نخيله گروهى را مهياى رفتن به سوى امام حسين عليه السّلام مشاهده كرد ، جريان را از آن‌ها جويا گشت ، به دو گفته شد : اين افراد ، به يارى حسين پسر فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىروند . گفت : به خدا سوگند ! من براى مبارزه با مشركان ، علاقهء شديدى داشتم ولى معتقدم پاداش نبرد با كسانى كه با فرزند دخت پيامبر خود مىجنگند در پيشگاه خدا كمتر از پاداش جهاد و مبارزه با مشركان نيست ، از اين رو ، نزد همسرش آمد و او را در جريان آنچه شنيده بود قرار داد و از تصميم خود وى را آگاه ساخت .