دانشمندان ما از امام باقر عليه السّلام ، از پدر بزرگوارش امام زين العابدين عليهما السّلام روايت كردهاند فرمود : زمانى كه قبيلهء اسد پس از چند روز براى خاكسپارى پيكرهاى شهدا در ميدان نبرد ، حضور يافتند ، از بدن جون ، بوى مشك به مشامشان رسيد « 1 » . و خود ، در اين خصوص سرودهام :
خليلى ما ذا فى ثرى الطف فانظرا * أ جونة طيب تبعث المسك أم جون
و من ذا الذي يدعو الحسين لأجله * أ ذلك جون أم قرابته عون
لئن كان عبدا قبلها فلقد زكا * النجار و طاب الريح و ازدهر اللون
يعنى : اى دوست ! در خاك كربلا بنگر چه مىبينى ؟ آيا عطر دانى است كه از آن بوى مشك مىطراود ، يا بدن جون است ؟ . كيست آن كس كه حسين در حق او دعا كرد ؟ آيا جون است يا عون كه از نزديكان اوست . هر چند جون قبلا برده بود ، ولى اكنون نسب او پيراسته گشت و بدنش خوشبو و رنگ چهرهاش درخشان گرديد .
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحار 45 / 23 ؛ نفس المهموم : 264 .