مىآيد كه چيزى غير از وحشىگرى نيست .
يك عده بىسر و بىپا پس از آن كه تعزيه در روز دهم محرم پايان يافت به كوچهها مىريزند و سر خود را با قمه و قداره مىشكافند و حسين حسينكنان خيابانها و بازارها را تا وقتى كه نفسشان بگيرد طى مىكنند .
اين قبيل نمايشها در تمام بلاد ايران به خصوص در روز عاشورا زياد ديده مىشود و اگرچه در ميان نمايش دهندگان يك عده معتقد متعصب وجود دارد ليكن غالب آنها كسانى هستند كه از روحانيون پول مىگيرند و با اقدام به اين تظاهراتى كه از روى ايمان يا به عشق پول صورت مىپذيرد به گرمى بازار آن طبقه كمك مىكنند .
31 اكتبر - 6 ربيع الاول
قصر زمستانى اعليحضرت هم مانند تكيه در ارگ واقع است و ارگ جايى است كه آقا محمد خان قاجار از ابتداى تأسيس سلسلهء قاجاريه آن را محل اقامت خود قرار داده و علت اين اختيار هم ظاهرا اين بوده كه طهران به كوه نزديك و بر سر راه استرآباد وطن قاجاريه اتفاق افتاده و آقا محمد خان كه اين شهر را پايتخت خود كرده براى آن بوده كه در صورت بروز خطرى به سهولت بتواند به استرآباد فرار نمايد و خود را در پناهى امن قرار دهد . شهر جديد طهران در خارج از حصار قديم بنا شده .
ارگ به صورت مثلثى منظم است كه در وسط طهران واقع شده و قسمت اعظم آن از شمال به جنوب متوجه و محدود است از شمال به خيابان مريضخانه و ميدان توپخانه ، از جنوب به خيابان جبهخانه ، از مشرق به خيابان ناصريه و از مغرب به خيابان جليل آباد . دو خيابان الماسيه و نايب السلطنه از شمال به جنوب و خيابان دراندرون از مشرق به مغرب آن مىگذرند .
هر يك از اين خيابانها سردرى دارند كه چندتن قراول از آنها حفاظت مىكنند و وقتى كه آنها را ببندند ارگ از ساير قسمتهاى شهر مجزا مىشود .
در بالاى يكى از اين سردرها يعنى آنكه به ميدان ارگ راه دارد نقارهخانه قرار گرفته و در آنجا صبح و عصر يك عده مطرب و رقاص طلوع و غروب را به شادى تمام اعلام مىكنند و شايد اين يكى از آداب پرستندگان آفتاب باشد كه از آيين زرتشتى باقى مانده .