باشد و دزدى نمىكند در حالى كه مؤمن باشد و شراب نمىخورد در حالى كه مؤمن باشد و ربا نمىخورد در حالى كه مؤمن باشد و خون ناحق نمىريزد در حالى كه مؤمن باشد .
حضرت امير عليه السلام فرمود : راست مىگويند ، من از رسول خدا ( ص ) شنيدم فرمود :
دليل بر اين مطلب سخن خداوند است . حديث را ادامه داد تا اينكه فرمود : براى بنده حالاتى پيش مىآيد كه قصد خطاء مىكند در اين ميان روح قوت او را بر گناه كمك مىكند و روح شهوت گناه را براى او آرايش مىدهد و روح بدن او را رهبرى مىكند تا خطاء را انجام مىدهد و چون مشغول انجام گناه شد روح ايمان از او كاسته شده و دورى مىكند و ديگر به او برنمىگردد تا توبه كند و چون توبه كرد خدا بر او مىآمرزد و اگر باز به گناه برگشت خداوند داخل دوزخش مىكند . تا پايان حديث . « 1 »
هامش
( 1 ) - در احاديث وارده از ائمه معصومين عليهم السلام وجود انسان بعنوان دارنده چهار روح معرفى شده است كه عبارت است از : 1 - روح قوت كه همان نيروى بدنى است . 2 - روح شهوت كه همان خواستههاى او براى بدست آوردن لذتها است . 3 - روح بدن كه همان نيروى ادارهكننده بدن انسان است . 4 - و روح ايمان كه همان حالت نفسانى و اعتقاد درونى او در پيروى از آفريدگار جهان است . و در اين ميان پيامبران و امامان معصوم عليهم السّلام از روح پنجمى برخوردار مىباشند كه به روح القدس تعبير مىشود كه باز دارنده آنان از لغزشها و اساس شخصيت الهى آنان است . براى توضيح بيشتر به كتب مربوطه مخصوصا به كتاب ( مرات العقول ) علامه مجلسى در شرح اصول كافى مراجعه كنيد . ( مترجم )