شود و اگر برخيزد ايمان بسويش باز مىگردد ، و اگر دو مرتبه باز گردد دوباره ايمان از او سلب مىشود . گفتم : اراده دارد كه ( بسوى گناه ) برگردد ؟ حضرت فرمود : چه بسيارند كسانى كه قصد گناه مىكنند ولى مرتكب گناه نمىشوند و هرگز بسوى گناه باز نمىگردند .
11 - اسحاق بن عمار گويد . از امام صادق عليه السلام در باره اين آيه سؤال كردم :
« كسانى كه اجتناب مىكنند از گناهان بزرگ و كارهاى زشت بجز از انديشه گناه ( و يا گناهان خرد ) . ( شورى / 37 ) فرمود : فواحش و كارهاى زشت عبارت از زنا و سرقت است و ( لمم ) عبارت از گناهانى است كه مرد به آنها عمل كند سپس از خدا برايش طلب آمرزش نمايد .
12 - داود گويد : پرسيدم از امام صادق عليه السلام در بارهء قول رسول خدا ( ص ) كه فرمود : اگر مرد زنا كند روح ايمان از او دور مىشود فرمود : اين سخن رسول خدا ( ص ) مانند قول خداوند است كه مىفرمايد : « و آهنگ نكنيد از آنچه پليد است انفاق كنيد » .
( بقره / 267 ) سپس فرمود : از اين روشنتر سخن ديگرى است كه خدا مىگويد : « و تائيد كرد ايشان را با روحى از خودش » . ( مجادله / 22 ) و اين روح است كه هنگام گناه جدا مىشود . « 1 »
هامش
( 1 ) - وجه و مناسبت تشبيه ( جدائى روح به هنگام گناه ) به ( از پليدى نبايد انفاق كرد ) احتمالا اين است : همان گونه كه جايز نيست از چيزهاى ناشايسته انفاق كرد چون حالت خلوص و توجه كامل در اين حالت از انسان بخاطر بدى مال انفاق شده ، از بين مىرود همچنين در حالت گناه توجه و خلوص انسان نسبت به خدا كه از آثار روح ايمان است از ميان مىرود و در نتيجه روح ايمان از انسان سلب مىشود . البته وجوه ديگرى در شرح حديث فوق غير از دو عبارت ياد شده ذكر گرديده است كه طالبان مىتوانند به كتب مربوطه مخصوصا به « مرآة العقول » مراجعه كنند . ( مترجم )