از جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله شنيدم كه مىفرمود : من از نور خداوند ( گرامى و بزرگ ) آفريده شدم و خاندانم را از نور من آفرينش داد و دوستداران آنان را از نور آنان آفريده و بقيّه مردمان در آتش هستند .
[ 1217 - در بهشت چشمهاى است و در آن گلى است كه خداوند ما را از آن آفريده ]
[ 1356 ] 6 - عبيد بن يحيى از يحيى بن عبد اللّه بن حسن از جدّش امام حسن عليه السّلام نقل مىكند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : در بهشت چشمهاى است كه از عسل شيرينتر ، از كف نرمتر ، از برف سفيدتر و از مشك خوشبوتر است . در آن چشمه ، گلى است كه خداوند ما را از آن آفريد و پيروان ما را از آن آفرينش داد و هركه از آن گل نباشد از ما و از رهروان ما نيست و اين همان پيمانى است كه خداوند ( عزّتمند و شكوهمند ) ولايت امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام را بر آن گرفت .
عبيد گويد : اين حديث را براى محمد بن حسين بيان كردم ، فرمود : يحيى بن عبد اللّه به تو راست گفت ، پدرم [ على بن حسين عليه السّلام ] از جدّم [ امام حسين عليه السّلام ] از پدرش [ امير المؤمنين و او ] از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله همينگونه به من خبر داد . عبيد گويد : گفتم اگر تفسيرى [ از اين روايت ] نزد شما هست مشتاقم آن را براى ما روشن نمايى . فرمود : بله پدرم از جدّم [ و او ] از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به من خبر داد كه آن حضرت فرمود : خداوند فرشتهاى دارد كه سرش زير عرش است و دو گامش در پائينترين مرزهاى طبقه هفتم زمين است كه ميان دو چشمانش آرامش هريك از شماست ، و وقتى خداوند ( عزتمند و شكوهمند ) خواست انسانى را بر ولايت امير المؤمنين عليه السّلام بيافريند به آن فرشته فرمان مىدهد كه از آن گل بردارد و آن را در نطفه اندازد تا اينكه به رحم برسد از آن [ گل ] آفرينش مىدهد و آن پيمان همين است و السلام .