پس همانا اگر آنان در تمام عمرشان تلاش كنند و خود را در راه بندگى من به هدف رسيدن به كرامتم و نعمتهاى بهشت و درجات و الا در همسايگىام خسته نمايند در عبادت من كوتاهى كرده و به حقيقت و ژرفاى آن دست نيافتهاند . اما به رحتم اعتماد كنند و به فضل و احسانم اميدوار باشند و به خوشگمانى به من اطمينان ورزند . پس در آن هنگام رحمتم آنان را در مىيابد و به لطف خود خشنودىام را شامل آنان مىسازم و لباس بخشش بر تنشان مىپوشانم . پس به درستى كه من خداوند بخشاينده مهربانم و بههمين نام خود را ناميدهام .
[ 343 - توقف بنده در پيشگاه خداوند براى حساب پس دادن در مقابل نعمتها ]
[ 369 ] 19 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : بنده را در مقابل خداوند ايستانده . پس خداوند مىفرمايد :
ميان نعمت بخشى من به او و كردارش مقايسه كنيد . پس مىگويند نعمتها كردار او را در بر مىگيرند . خداوند مىفرمايد : نعمتهايم را بر او ببخشاييد و ميان نيكى و بدى او مقايسه كنيد . پس اگر نيكى و بدى او يكسان باشد خدا بدى او را با نيكى از ميان مىبرد و او را در بهشت داخل مىسازد پس اگر [ نيكى بر بدى ] برترى داشت خداوند به [ مقدار ] برترىاش به او عطا مىكند و اگر [ بدى بر نيكى ] به ضرر او برترى داشت ولى از تقواپيشگانى بود كه به خدا شرك نورزيده و از شرك به او دورى نموده بود ، پس او از آمرزيدهشدگان است كه خداوند اگر بخواهد با رحمت خود بر او مىبخشايد و با بخشش خود ، به او برترى مىبخشد .
[ 344 - اختلاف عمرو بن عثمان بن عفان و اسامه كه اختلاف خود را نزد معاوية بن ابى سفيان بردند ]
[ 370 ] 20 - شرقى بن قطامى از پدرش روايت مىكند كه عمرو بن عثمان بن عفّان و اسامة بن زيد اختلاف ميان خود را كه در مورد يكى از باغهاى مدينه بود به نزد معاوية بن ابى سفيان هنگامى كه به مدينه آمده بود بردند .