[ 337 - نهى از دورى جستن از حضرت على عليه السّلام ]
[ 362 ] 12 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : زودا كه به ناسزا گفتن به من خوانده شويد پس مرا دشنام دهيد و به بيزارى جستن از من دعوت شويد پس گردن بركشيد همانا كه من [ از ابتداى بلوغ ] بر اسلام هستم [ و هرگز بت نپرستيدم ] .
[ 338 - نكتهاى از كتاب حضرت على عليه السّلام ]
[ 363 ] 13 - ابو حمزه ثمالى مىگويد : شنيدم كه امام باقر عليه السّلام فرمود : در كتاب على بن ابى طالب يافتم كه : هنگامى كه ربا آشكار شود مرگ ناگهانى ظاهر مىگردد و هنگامى كه از پيمانهها كم گذاشته شود خداوند آنان را به قحطى و كمبود دچار مىكند و هنگامى كه زكات پرداخت نگردد زمين تمامى بركات خود اعم از كشت و ميوه و معادن را باز ميدارد و هنگامى كه در حكم قضاوت ستم روا گردد بر گناه و دشمنى يكديگر را يارى مىنمايد و هنگامى كه پيمان [ الهى ] را زير پا بگذارند خداوند بدانشان را بر آنان مسلط مىگرداند و آنگاه خوبانشان هرچه خدا را بخوانند دعايشان اجابت نمىگردد .
[ 339 - شعر گفتن حضرت على عليه السّلام و شنيدن حضرت محمد صلّى اللّه عليه و إله ]
[ 364 ] 14 - جابر بن عبد اللّه مىگويد : شنيدم كه على عليه السّلام اين شعر را مىسرود و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله آن را مىشنيد :
من برادر محمد مصطفى هستم و هيچ شكى در نسبت من با او نيست با او بزرگ شدهام و دو نوه او فرزندان من هستند * جدّ من و رسول خدا يكى است و فاطمه همسرم است و اين سخن انسانى دروغگو نيست * پس ستايش و شكر از آن خدايى است كه هيچ همتايى ندارد و به بنده خود [ على ] و بر سايرين نيكى بىپايان ارزانى مىكند *
راوى گويد : پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله لبخندى زد و فرمود : اى على ! راست گفتى .