فصل دوم : عبور از سرزمين مورچگان
وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ حَتَّى إِذا أَتَوْا عَلى وادِ النَّمْلِ قالَتْ نَمْلَةٌ يا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساكِنَكُمْ لا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمانُ وَ جُنُودُهُ وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ فَتَبَسَّمَ ضاحِكاً مِنْ قَوْلِها وَ قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ .
طبرسى گويد : سرزمين مورچگان همان طائف است و برخى گفتهاند كه مقصود ، سرزمين شام اسب كلمهء « لا يحطمنكم » دلالت دارد كه سليمان و سپاهيانش پياده و سوار بر است . از آن سرزمين مىگذشتند و باد مأمور حركت دادن آنها نبود .
ممكن است كه بگوييم : اين اتفاق پيش از آن بود كه باد به تسخير سليمان درآيد . « 1 »
داود بن سليمان غازى مىگويد : امام رضا عليه السّلام روايت نمودند كه امام صادق عليه السّلام فرمودهاند : هنگامى كه سركردهء مورچگان از آنان خواست كه به لانههاى خود بروند باد سخن او را به گوش سليمان رساند . سليمان دستور داد كه آن مورچه را آوردند .
آنگاه از او پرسيد : تو كه مىدانى ما بر كسى ستم روا نمىداريم ، پس چرا به مورچگان گفتى كه به لانههاى خود بروند ؟
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ج 4 ص 336 .