32 - لا مرض اضنى من قلَّة العقل .
33 - لسانك يقتضيك ما عوّدته .
امير مؤمنان عليه السلام فرمود : زبانت از تو مىخواهد هر چه را عادتش داده اى . شارح گويد : لسان عضو مخصوص است و گاهى از آن ، كلمه و سخن قصد مىشود بنا بر قول اول ( اسم عضو مخصوص باشد ) گفته مىشود : ثلاثة السنة كه لسان را مذكر حساب كنيم و بنا بر قول دوّم ( به معناى كلمه ) ثلاث السن گفته مىشود كه لسان مؤنث باشد ، اقتضا و تقاضى طلب اداى دين است ، و گاهى به معناى ايجاب به كار مىرود ، و تعويد آن است كه چيزى را به صورت عادت در آورى . معناى سخن امام ( ع ) اين است كه سخن زشت و دشنام و سخن چينى را عادت زبانت قرار مده چون زبان را به هر چه عادت دهى همان را از تو بخواهد و گفتن آن را بر تو لازم مىكند پس هر گاه آن را رها كنى سخنان ناروا از آن صادر شود ، پس رها كردن زبان موجب مىشود كه به تو زيان برساند و تو را به هلاكت افكند چنان كه گفتهاند : زبانت شير درندهء تو است اگر آزادش گذارى تو را مىخورد . شاعر گويد : جوانمرد از لغزش زبانش مىميرد و از لغزش پايش نمىميرد لغزش دهانش سرش را بر باد مىدهد و لغزش پايش در اندك زمانى خوب مىشود ( 1 ) . گويند : زبان در وجود آدمى يكى قرار داده شده ولى هر يك از گوش و چشم