تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 250

دختر يزيد بن معاويه و دژهاى حسان بن ثابت كه فارع ناميده مىشد جزوى از آن گرديد . پس از آن ، در جوار سراى جعفر ، سراى معين وابستهء مهدى است كه منزلگاه سكينه دختر [ امام ] حسين بن على عليهما السلام بود . سپس در جوار آن راهى است كه به سراى طلحة بن عبيداللَّه مىرسد - عرض اين راه شش ذراع است - و آنگاه در جوار اين راه سراى منيره وابستهء ام موسى است كه پيشتر از آنِ عبداللَّه بن جعفر بن ابىطالب بوده است . سپس در جنب آن دريچه‌اى از سراى آل يحيى بن طلحة بن عبيداللَّه است كه امروزه نيز بديشان تعلّق دارد . پس از آن حش « 1 » طلحه است كه امروزه خرابه و جزو صوافى بر جاى مانده از خاندان برمك است . سپس راهى است به عرض ذراع و آنگاه در كنار راه خانه‌هايى كه از آن خالصه ، وابسته امير مؤمنان بود و وى آن را به پسران حرملة بن اسود غَزّى ، وابسته امير المؤمنين هارون ، فروخت . اين خانه‌ها زمانى جزو سراى حُباب وابستهء عتبة بن غَزَوان بود . در مجاورت اين سراى ، سرايى است از ابوغيث بن مغيرة بن حُمَيد بن عبدالرحمان ابن عوف كه امروزه به عنوان وقف در دست بنى غدير است . سپس در جوار اين سرا ، باقيماندهء سراى عبداللَّه بن مسعود است كه در اختيار جعفر بن يحيى بود و به عنوان صافيه از او ستانده شد . سپس در سمت شرق به سراى موسى بن ابراهيم بن عبدالرحمان بن عبداللَّه بن ابىربيعة [ بن مغيرهء ] « 2 » مخزومى بر مىخوريم . اين سراى را او و عبداللَّه بن حسين بن على ابن حسين بن على [ بن ابىطالب ] « 3 » با همديگر خريده بودند و قصد تقسيمش داشتند . عبيداللَّه دريافت كه موسى سود مىخواهد و از همين روى سهم خود را به او واگذاشت و كل اين‌سرا از آن‌موسى شد . مسجد نبوى در سمت سراى موسى [ بن ] مغيره است . خازم ، غلام جعفر بن سليمان از قسمتى از همين سرا كه در تملك موسى بن ابراهيم بود به