تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 142

مىايستاد و دو ركعت نماز مىگزارد ، در ركعت نخست هفت تكبير و در ركعت ديگر پنج تكبير مىگفت . ابوسلمه و حُمَيد گويند : ابوبكر ، عمر ، عثمان و پيشوايان بعد ( چنين مىكردند ) . « 1 » راوى گويد : آن نيزه يا عصاى بلند امروز نزد بنى سعد ، مؤذنان مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله است و بر دوش كشيدن آن پيشاپيش فرمانروايان را نسل به نسل از همديگر ارث مىبرند . « 2 » 405 - گفت : واقدى گفت : پيامبر صلى الله عليه و آله در دوّمين سال پس از تشريف فرمايى به مدينه نماز عيد خواند . پيشاپيش او عصايى بلند حمل مىكردند و آن حضرت در آن روزگار در فضاى باز رو به اين عصا نماز مىگزارد . اين عصا از آنِ زبير بن عوام بود و نجاشى آن را در اختيارش قرار داده و او نيز آن را به پيامبر صلى الله عليه و آله هديه كرده بود و در روز عيد پيشاپيش آن حضرت حمل مىشد . امروزه اين عصا در مدينه در اختيار مؤذنان است . واقدى مىگويد : ابراهيم بن محمد بن عمار بن سعد قرظى ، از پدرش ، از جدش برايم چنين نقل حديث كرده است . 406 - ابراهيم بن منذر براى ما نقل كرد و گفت : عبداللَّه بن وهب ، از ليث بن سعد برايمان حديث كرد كه گفته است : به وى رسيده كه آن عصا كه به هنگام نماز پيش روى پيامبر صلى الله عليه و آله در زمين فرو مىنشاندند ، در آغاز از آنِ يكى از مشركان بود و زبير بن عوام او را در نبرد احد كشت و اين نيزه را از آنِ خود ساخت . پس رسول خدا صلى الله عليه و آله آن را از زبير ستاند و به هنگام نماز آن را پيش روى خود نصب مىكرد . « 3 » 407 - ابوعاصم و قَعْنَبى ، از عبداللَّه بن عمر ، از نافع ، از ابن عمر نقل كرده‌اند كه پيشاپيش پيامبر صلى الله عليه و آله عصايى بلند حمل مىشد . « 4 » قعنبى گفته است : همراه پيامبر صلى الله عليه و آله عصايى