در مسجد نشست و مردم را به خريدن فراخواند . خاندانش نزد او آمدند و گفتند : آبروى ما را بردهاى . گفت : سرورم مرا فرمان داده است و من هرگز با او مخالفت نخواهم كرد و از اينجا نخواهم رفت تا فروش اين سبد خرما را به پايان برم . بستگانش گفتند : اگر جز اين را برنمىتابى كه به كار دادوستد شوى ، دست كم در محلهء طحّانها بنشين . او نيز آسيابى و شترى تدارك ديد و به آسياكردن پرداخت . « 1 »
* ابو محمد عبد اللّه بن محمد بن خالد برقى گفته است : او در عبادت نامور بود و از پرستشگران روزگار خويش بود . « 2 »
[ نماز شكسته و نماز جمعه ]
* جعفر بن محمد ، از احمد بن شاذان بن نعيم ، از فضل بن شاذان برايم حديث كرده كه گفته است : پدرم از تنى چند از هممسلكان ما خبر داده است و نيز هارون بن موسى ، از على بن محمد بن يعقوب ، از على بن حسن بن على بن فضال ، از جعفر بن محمد بن حكيم ، از پدرش محمد بن حكيم و يكى از دوستانش - ابو محمد گويد نام اين دوست در كتاب پدرم از ميان رفته بود - برايم نقل كرده كه گفتهاند : شريك را ديديم كه در يكى از باغهاى فلان كس ايستاده است . يكى از ما به ديگرى گفت : دوست دارى دمى با شريك خلوت كنيم ؟ پس نزد شريك رفتيم . بر او سلام كرديم و او پاسخ داد . گفتيم : اى ابو عبد اللّه ، ما را پرسشى است . گفت : دربارهء چه چيز ؟ گفتيم : دربارهء نماز . گفت : از آنچه به نظرتان رسيده است بپرسيد . گفتيم : دوست نداريم بگويى فلانى چنين گفت و فلان كس چنان گفت . مىخواهيم تنها به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت دهى .
گفت : مگر نه آنكه دربارهء نماز است ؟ گفتيم : چرا . گفت : از آنچه به نظرتان رسيده است بپرسيد . گفتيم : شكستن نماز در چه مسافتى واجب است ؟ گفت : ابن مسعود مىگفت : اين سياهى شما را مغرور نكند . و فلانى مىگفت . گفتيم : اما ما با تو شرط كرديم كه تنها از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله برايمان نقل كنى ؟ گفت : به خداوند سوگند ، زشت است كه از پيرى كه چيزى نمىداند نظر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دربارهء نماز را بپرسيد و زشتتر نيز اين است كه من بر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله
هامش
( 1 ) . كشى در رجال ( ص 110 ) اين روايت را آورده و مجلسى نيز در بحار الانوار ( ج 11 ، ص 233 ) آن را نقل كرده است - ح .
( 2 ) . اين روايت نيز به سان روايت پيشين در رجال كشى و بحار الانوار ( نشانىهاى پيشين ) آمده است - ح .