تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإختصاص ( اختصاص ) ( فارسى ) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
مىخوراند . مرد يهودى گفت : راست گفتى اى محمد ، اينك مرا از نهمين نكته آگاهى ده . از چه روى خداوند وقوف در عرفات را در عصرگاهان واجب كرده است ؟ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : زيرا هنگام عصر زمانى است كه آدم در آن خدا را نافرمانى كرد . پس خداوند بر امت من واجب گرداند در دوست‌داشتنىترين جاها نزد خداوند يعنى در سرزمين عرفات در پيشگاه او بايستند ، زارى و نيايش كنند . او خود پاسخ دادن را نيز عهده‌دار شد . زمانى هم كه مردم عرفات را ترك مىگويند همان زمان است كه آدم در آن از خداوند كلمه‌هايى گرفت و آن‌گاه خدا بر او توبه پذيرفت كه او توبه‌پذير مهربان است . « 1 » مرد يهودى گفت : اى محمد ، راست گفتى . اما پاداش كسى كه در آن سرزمين وقوف كند و دعا و تضرع آورد چيست ؟ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : سوگند به آن‌كه مرا به حق به مژده دهى و هشدار دهى برانگيخته است ، خداى را در آسمان هفت در است : در توبه ، در رحمت ، در تفضل ، در احسان ، در جود ، در كرم ، و در عفو . هيچ‌كس در آن‌جا گرد نيايد ، مگر اين‌كه سزاوار يكى از اين درها شود و يكى از اين خصلت‌ها را به چنگ آورد . خداى را صدهزار فرشته است و هرفرشته را نيز صد و بيست هزار فرشته همراهى كنند . خداى را همچنين صد رحمت است كه آن‌ها را بر حضور يافتگان در عرفات فرومىفرستد و چون آنان از آن سرزمين بازگردند خداوند همان فرشتگان را گواه مىگيرد كه همهء آن عرفاتيان از آتش دوزخ رسته‌اند و چون بازگردند [ ؟ ] خداوند همان فرشتگان را گواه گيرد كه بهشت را براى آن مردمان واجب گردانده است . آن‌گاه سروش چنين برخيزد : بازگرديد ، در حالىكه بخشوده شده‌ايد . شما مرا خرسند ساختيد و من نيز از شما خشنود شدم . مرد يهودى گفت : اى محمد ، راست گفتى . اينك مرا از دهمين نكته آگاه ساز ؛ از آن نه چيز كه خدا از ميان همهء پيامبران به تو و از ميان همهء امت‌ها به امت تو داده است . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : فاتحة الكتاب ، اذان ، اقامه ، جماعت در مسجدهاى مسلمانان ، روز جمعه ، بلند خواندن سه نماز ، رخصت [ از روزه ] براى امت من در هنگام بيمارى و سفر ، نماز بر مرده و شفاعت براى انجام‌دهندگان گناه كبيره در ميان امت من .
هامش
( 1 ) . اشاره به آيهء 37 سورهء بقره :فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ- م .
الإختصاص ( اختصاص ) ( فارسى ) — صفحة 48 | الشيخ المفيد / صابرى