[ 11 ]
كتاب وصف بهشت و دوزخ
* ابو جعفر احمد بن محمد بن عيسى برايمان نقل كرده و گفته است : سعيد بن جناح ، از عوف بن عبد اللّه ازدى ، از يكى از هم مسلكانمان ، از امام صادق عليه السّلام برايم نقل كرده كه فرموده است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : چون خداوند ستاندن جان مؤمن را اراده كند گويد : اى فرشتهء مرگ ، با يارانت نزد بندهام روانه شويد . مدتى بس دراز است كه خود را براى من به رنج افكنده است .
روح او را برايم بياوريد تا نزد خويش آن را آسايش دهم .
پس فرشتهء مرگ با رويى نيكو ، جامهاى پاك و بويى خوش نزد آن مؤمن روانه مىشود و بر درمىايستد ، نه از دربانى اجازه مىخواهد ، نه حجابى مىدرد و نه درى مىشكند . در اين حال پانصد فرشته به يارى همراه اويند و هركدام دستههاى گياهان خوشبو و حرير سفيد و مشك اذفر با خود دارند . پس همه مىگويند : سلام بر تو ، اى ولى خدا ، مژدهات باد كه خداوند تو را سلام مىفرستد . او از تو خشنود است و بر تو خشم ندارد . تو را به روح ، ريحان و جنت نعيم نويد باد .
فرمود : اما « روح » راحت و آسايش از دنيا و گرفتارى آن است . ريحان نيز هرگياه خوشبو در بهشت است . اين گياه را بر چانهء او نهند و بويش به روح شخص رسد و پيوسته در آرامش باشد تا جان از تنش برود .