خويش و نزديكان ويژهء او را از آنها برخوردار ساخته بود هيچ بهره نداشت .
جز اين گمانم نرود كه آنان هنوز آن روز را به شب نرساندند كه پشيمانى بر چهرهشان آشكار گشت ، از آنچه كرده بودند بازگشتند و گناه به گردن يكديگر انداختند و خود و همديگر را نكوهيدند .
روزگارى چند بر آن خودكامهء پسر عفان نگذشت كه او را كافر خواندند و از او برائت جستند و او نيز نزد ياران ويژهء خويش و همچنين ياران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رفت تا بيعت خويش از آنان بازستاند و از لغزشى كه داشته است به درگاه خداوند توبه كند و اين - اى مرد يهودى - سختتر و جانكاهتر از آن پيشين و سزاوارتر به ناشكيبى بود ؛ چه ، از فرمانروايى او سختىها برايم پيشامد كرد كه نه وصفش توان كرد و نه زمانش را كرانه توان يافت . اما مرا بر اين و بر سختتر و دردناكتر از اين جز صبر و بردبارى نبوده است .
در همان روز باقيماندگان آن شش تن نزد من آمدند ، هريك از آنچه كرده بودند اظهار پشيمانى كردند و از من خواستند ابن عفان را خلع كنم و در ستاندن حق خود با او بجنگم تا آنها نيز در برابر با من بيعت كنند و تا پاى جان زير پرچم من بجنگند تا اينكه حقم به من باز گردد . از آن پس بارى ديگر نيز اين مدعيان به گونههايى آزموده شدند ؛ يك بار با تراشيدن سر ، يك بار با گرد هم آمدن در تنهايى و يك بار با رساندن خود به يك وعدهگاه . در همهء اين آزمونها نيز آنان بر پيمان خويش ماندند . اما اى مرد يهودى به خدا سوگند در اين ميان آنچه مرا بازمىداشت همان بود كه در داستان آن دو تن ديگر نيز بازداشته بود و مىديدم نزد من برجاى گذاشتن باقيماندهء آن جمعيت شادكنندهتر و خرسندكنندهتر است تا بر باد دادنش . اين درحالى بود كه آن مردمان را اگر به جنگ تا پاى جان مىخواندم به ميدان مىآمدند . نزد خود من نيز ، آنسان كه همهء آن ياران محمد صلّى اللّه عليه و آله كه اكنون هستند و ايشان را مىبينى و همهء آن ياران كه نيستند مىدانند ، مرگ از جرعهء آبى كه مردى بس تشنه در روزى بس گرم بنوشد شيرينتر و گواراتر است و من همانم كه در كنار عمويم حمزه ، برادرم جعفر ، عموزادهام عبيده بر پيمانى با خدا و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هم عهد شدهايم و آن يارانم در اين پيمان بر من پيشى جستهاند و من از آن روى كه خدا خواسته است از آنان ماندهام . چنين بود كه - در آن زمان - خدا اين آيه دربارهء ما فروفرستاد :
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ