ماهيت ، ماهيتى است كه نه به شرط چيزى است و نه به شرط عدم چيزى . لذا اگر قيد و انصرافى به طرف برخى افراد ماهيت در كار نباشد و نيز اگر در مقام تخاطب قدر متيقنى اراده نشود و اگر متكلم در مقام بيان تمام مرادش باشد ، لفظ ماهيت - در اين صورت - دالّ بر اطلاق و شيوع است و در غير اين صورت ، اين دلالت را ندارد .
تمرينات
1 - تعريف مطلق و مقيّد چيست ؟ براى هريك مثالى ذكر كن .
2 - قول قدما در مورد سبب شياع ( گستردگى معنايى ) مطلق چيست ؟
3 - قول متأخرين در مورد سبب شياع مطلق چيست ؟