دادهاند ، [ و هديهاى كه به تو تقديم داشتهاند ] يك تعارف صرف بيش نيست ، و از تو انتظار برگرداندن آن را دارند ، بنا بر خواست آنان عمل كن ، از آنها بپذير و سپس به عنوان يك هديهء جديد به آنان بازگردان .
و اگر خواهان آنند كه از ايشان بپذيرى ، و در برابر ، بهتر از آن را به ايشان بدهى ، [ همان گونه كه مىخواهند عمل نما ، ] هديه را از ايشان بپذير ، و در برابر بهتر از آن را به آنان ده ، كه اين خود احسانى به ايشان است ، و به آنان وانمود مكن كه [ از قصدشان آگاهى و ] مىدانى كه به خاطر دريافت عوض ، آن هديه را آوردهاند ، بلكه بنا بر ظاهر امر عمل نما كه اين نيز خود احسانى است به آنان .
حاصل آنكه ، اى برادر ! خداوند به عدالت ورزيدن و نيكى نمودن فرمان داده است و همان گونه كه با ديگران رفتار مىكنى ، با تو رفتار خواهد شد .
[ شيوهء صحيح احسان به مردم ]
بدانكه عمدهء احسان به مردم از راه بخشيدن مال نيست . بسيارى از مردم را مىبينيم كه با بذل مال نه تنها احسان و نيكى نمىكنند ، بلكه موجبات دلگيرى و ناخشنودى ديگرى را فراهم مىكنند ، گرچه غرض اصلى ايشان ، احسان بوده است ، اما راه صحيح آن را نمىدانند ؛ و اين به خاطر بىتوجهى آنهاست نسبت به دستورات و قواعدى كه از ائمه عليهم السّلام به ما رسيده است . اگر خواهان آن هستى كه نياز برادر مؤمن خود را بنا بر شيوهء