3 سعادت ابدى انسان ، هدف آفرينش
[ ابواب رحمت الهى ]
آدمى براى حيات دائم و زندگانى جاودان آفريده شد .
و پايانى براى عمر آخرت نيست ؛ و خداوند دنيا را كشتزار آخرت قرار داد . ازاينرو انسان با آنچه در دنيا انجام مىدهد زمينهء برخوردارى از خوشبختى هميشگى را براى خود فراهم مىسازد . بىشك اين عمرهاى كوتاه و زمان اندك ، ناچيزتر از آن است كه شايستگى مقابله و برابرى با سعادت ابدى را داشته باشد ، حتى اگر تمام آن مصروف عبادت شود و لحظهاى از آن به گناه نگذرد .
ازاينرو خداوند متعال به مقتضاى رأفت الهى و رحمت ربانى ، درهايى از لطف و كرم خويش را به روى مردم گشود ، تا آنان را بدينوسيله براى جزاى بىپايان و ابدى آماده سازد .
نخستين تفضّل او بر بندگانش آن است كه به لطف و