كميل است . كميل - كه او را جزو هشت عابد مشهور كوفه دانستهاند - در سال 82 هجرى به دست حَجّاج به شهادت رسيد .
در جريان قيام امام حسين عليه السلام و قيام توّابين و قيام مختار ، يادى از او نشده است .
25 . مالك اشتر
مالك بن حارث بن عبدِ يَغوث نَخَعى كوفى ( مشهور به « اشتر » ) ، چهره درخشان ، قهرمان شكست ناپذير ، شير بيشهء نبرد و استوارگامترين ياور على عليه السلام است .
على عليه السلام به او اطمينان و اعتماد داشت و هماره درايت ، كاردانى ، دلاورى ، آگاهى و بزرگوارىهاى مالك را مىستود و بدان مىباليد .
آگاهىهاى چندانى از آغازين سالهاى رشد او در اختيار نداريم . اوّلين حضور جدّى مالك در جريانات سياسى - اجتماعىِ آن روزگار ، درِ فتح دمشق و يَرموك است . او در اين نبرد از ناحيهء چشم ، آسيب ديد و به « اشتر » « 1 » مشهور شد .
مالك در كوفه مىزيست . قامتى بلند ، سينهاى ستبر و زبانى گويا داشت و سواركارى بىنظير بود . خوشخويى ، جوانمردى ، بلند نگرى ، ابّهت و حشمت او ، در چشم كوفيان ، تأثيرى شگفت داشت . بدين سبب ، سخن او را مىشنيدند و بر ديدگاههايش حرمت مىنهادند .
مالك ، به روزگار خلافت عثمان ، بر اثر درگيرى با سعيد بن عاص ( فرماندار كوفه ) ، با تنى چند از يارانش به حِمص « 2 » تبعيد شد . چون زمزمههاى مخالفت با عثمان بالا گرفت ، مالك به كوفه بازگشت و فرماندار عثمان را كه در آن زمان به مدينه رفته بود ، از ورود به كوفه باز داشت .
او در خيزش امّت اسلامى عليه عثمان ، شركت جست و فرماندهى گروه كوفيانى
هامش
( 1 ) . اشتر به كسى گفته مىشود كه پلك چشمش به پايين برگردد ( ر . ك : النهاية : ج 2 ص 443 ) .
( 2 ) . حِمْص : شهرى كهن و مشهور در ميانهء راه دمشق به حلب است ( معجم البلدان : ج 2 ص 302 ) .