دار الحكومه ، به عثمان بن حنيف ، دست يافتند و او را شكنجه كرده ، موهاى صورت وى را كَندند .
نامه على عليه السلام به وى به هنگام حكومتش بر بصره ، در اعتراض به حضور وى بر سرِ سفرهاى رنگين ، از جمله اسناد شكوهمند حكومت علوى و گوياى لزوم اجتناب واليان و مسئولان از خوشگذرانى ، رفاه زدگى و دَمسازى با زراندوزان و فسادگستران است . عثمان به روزگار حاكميت معاويه درگذشت .
21 . عَدىّ بن حاتم
ابو طريف عَدىّ بن حاتم بن عبد اللَّه طايى ، فرزند سخاوتمند مشهور عرب ، حاتم طايى ، و از ياران پيامبر خداست .
عَدى ، رياست قبيلهء خود ( طَى ) را به عهده داشت و به سال هفتم هجرى به خدمت پيامبر رسيد و اسلام آورد . پيامبر صلى الله عليه و آله او را گرامى داشت و به وى حرمت نهاد .
عدى ، در دگرگونىهاى پس از پيامبر خدا ، به ولايت على عليه السلام وفادار ماند و از حريم حق و ولايت ، دفاع كرد .
او در نبردهاى على عليه السلام همراه وى بود و چون يكى از فرزندانش به معاويه پيوست ، از آن فرزند ، برائت جست . سخنان او در برابر فتنهآفرينان ، نشانى از درك عميق او از وقايع و موضع على عليه السلام و نيز استوار گامى وى در صراط حق است ، از جمله اين كلام ارجمند او كه : اى مردم ! به خدا سوگند ، اگر كس ديگرى جز على عليه السلام ما را به جنگ با نمازگزاران فرا مىخواند ، پاسخ مثبت نمىداديم . . . .
او در صِفّين ، از كسانى بود كه با توجّه به منطق استوارش از سوى على عليه السلام براى گفتگو با دشمنْ برگزيده شد . همچنين يكى از فرزندانش را در يكى از نبردها از دست داد و يك چشمش نيز نابينا گشت .
معاويه ، عَدى را بزرگ مىداشت و به وى حرمت مىنهاد ؛ امّا او در مناسبتهاى مختلف ، از امام على عليه السلام ياد مىكرد و آن بزرگوار را مىستود و در مقابل معاويه ،