تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گزيده دانش نامه امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 825

مساهمون:

ص٨٢٥
همه ، همراهى برايم باقى نگذاشت . ابو ذر به سال 32 هجرى زندگى را بدرود گفت و آنچه را كه پيامبر خدا در آينهء زمان ديده بود و گفته بود كه : « خدا رحمت كند ابو ذر را ! تنها زندگى مىكند ، تنها زندگى را بدرود مىگويد و در هنگامهء قيامت ، تنها برانگيخته مىشود » « 1 » ، جامهء واقعيت پوشيد . گروهى از مؤمنان ، از جمله مالك اشتر ، پس از مرگ آن صحابى بزرگْ فرا رسيدند و با تجليل و احترام ، پيكر نحيف آن حقگوى روزگار را به خاك سپردند .

3 . ابو رافع ، آزاد شدهء پيامبر خدا ( ص )

از او با كُنيه نام برده مىشود و در نام او اختلاف است . بيشتر اهل علم ، نام او را اسلم دانسته‌اند و برخى ابراهيم و برخى نام‌هاى ديگر . وى از چهره‌هاى برجستهء تشيّع و از پيشتازان در تأليف و تدوين و دانش و از همراهان ارجمند امام نيكان است . ابورافع ، از غلامان عبّاس ( عموى پيامبر صلى الله عليه و آله ) بود كه او را به پيامبر صلى الله عليه و آله بخشيد . چون عبّاس ، اسلام آورد و ابو رافع ، خبر اسلام آوردن او را به پيامبر خدا داد ، پيامبر صلى الله عليه و آله او را آزاد كرد . ابو رافع در همهء جنگ‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله بجز بدر ، شركت كرد و پس از ايشان با استوارى تمام در كنار امير مؤمنان ايستاد و از او جدا نشد . ابو رافع از جمله راويان حديث غدير است . او را از نيك‌ْنهادان و شايستگان شيعه بر شمرده‌اند كه در نبردهاى على عليه السلام نيز همراه او بوده است . ابو رافع ، مسئول بيت المال امام عليه السلام در كوفه بود و دو فرزند او ، عبيد اللَّه و على ، از كاتبان مولا عليه السلام بودند .
هامش
( 1 ) . الإصابة : ج 7 ص 109 .