از تسلّط بر او پرسيدند ، فرمود : « هنگامى كه او آب دهان بر صورتم افكند ، خشمگين شدم . ترسيدم كه اگر او را بكُشم ، خشم و غيظ من در كشتن او نقشى داشته باشد و دوست نداشتم كه او را جز براى خداى متعال بكُشم » . « 1 »
ه - كمال راستى
726 . امام على عليه السلام : به خدا سوگند ، هرگز دروغ نگفتهام و به من دروغ گفته نشده است ، گمراه نگشتهام و كسى به وسيلهء من گمراه نشدهاست ، و هيچ عهدى با من نشده كه فراموش كرده باشم ؛ و گرنه بسيار فراموشكار خواهم بود . « 2 »
و - كمالِ از خود گذشتگى
727 . امام زين العابدين عليه السلام : نخستين كسى كه براى رضاى خداوند از جانش گذشت ، على بن ابى طالب عليه السلام بود و على عليه السلام هنگام خوابيدنش در جاى پيامبر خدا سرود :
« با جان خويش ، بهترين كسى را كه بر زمين گام نهاده
و بيت عتيق و حجر را طواف كرده ، حراست كردم .
پيامبر خدايى كه از اين كه بر او مكر ورزند ، بيمناك شد
خداوند مقتدر ، او را از مكر [ آنان ] نجات داد .
پيامبر خدا در غار ، به آسايش ، گذرانْد
و در پناه و حفاظ الهى خوابيد .
و من شب را صبح كردم ، در حالى كه آنان را مىپاييدم و بر من بدگمان نگشتند
در حالى كه جانم را براى كشته شدن و اسارت ، آماده كرده بودم » . « 3 »
هامش
( 1 ) . الفخرى : ص 44 .
( 2 ) . الإمام عليّ عليه السلام : وَاللَّهِ ، ما كَذَبتُ ولا كُذِّبتُ ، ولا ضَلَلتُ ولا ضُلَّ بي و ما نَسيتُ ما عُهِدَ إلَيَّ ، إنّي إذاً لَنَسِيٌّ ( الأمالى ، صدوق : ص 491 ح 668 ) .
( 3 ) . الإمام زين العابدين عليه السلام : إنَّ أوَّلَ مَن شَرى نَفسَهُ ابتِغاءَ رِضوانِ اللَّهِ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ عليه السلام ، وقالَ عَلِيٌّ عليه السلام عِندَ مَبيتِهِ عَلى فِراشِ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله :وَقَيتُ بِنَفسي خَيرَ مَن وَطِىءَ الحَصى * ومَن طافَ بِالبَيتِ العَتيقِ وبِالحِجر
رَسولَ إلهٍ خافَ أن يَمكُروا بِهِ * فَنَجّاهُ ذُو الطَّولِ الإِلهُ مِنَ المَكر
وباتَ رَسولُ اللَّهِ فِي الغارِ آمِناً * مُوَقّىً وفي حِفظِ الإلهِ وفي سِتر
وبِتُّ اراعِيهِم ولَم يَتهَمونَني * وقَد وَطَّنتُ نَفسي عَلَى القَتلِ وَالأَسر( المستدرك على الصحيحين : ج 3 ص 5 ح 4264 ) .