فصل دوم : هشدار امام ( ع ) به يارانش دربارهء فرجام نافرمانى
الف - ترساندن از چيرگى شاميان
489 . الإرشاد - از سخنان آن حضرت در نكوهش از سستى آنان كه از يارى او كنار كشيدند - :
« منجز ايننمىبينم كه اينقوم ( شاميان ) برشما غلبه خواهنديافت » .
گفتند : چگونه ، اى امير مؤمنان ؟
فرمود : « مىبينم كه كارهاى آنان بالا گرفته و آتشهاى شما خاموش شده است .
مىبينم كه آنان جدّىاند و شما سهلانگار ، آنان با هماند و شما پراكنده ، آنان پيرو پيشواى خويشاند و شما نافرمان . به خدا سوگند ، اگر بر شما چيره شوند ، خواهيد يافت كه پس از من سرپرستان بدى براى شما خواهند بود . گويا مىبينمشان كه در شهرهاى شما شريك شده و غنايم شما را به شهرهاى خود بردهاند .
گويا مىبينمتان كه مثل سوسمار ، خِش خِش مىكنيد ، نه حقّى را مىستانيد و نه جلوى هتك حرمت الهى را مىگيريد . و گويا مىبينم كه آنان ، شايستگان شما را مىكشند ، قاريان شما را مىترسانند و شما را محروم و منزوى مىكنند و ديگران را به خود نزديك مىسازند . اگر محروميت خود و خودستايى آنان و فرود آمدن شمشير و هراس را مىديديد ، پشيمان مىشديد و از كوتاهى خود در پيكار با آنان ، احساس خسارت مىكرديد و به ياد اين روزهاى آرامش و عافيت مىافتاديد ، وقتى كه ديگر