فصل هشتم : سياستهاى امنيتى
الف - اهمّيت امنيت
270 . امام على عليه السلام : بدترينِ شهرها ، شهرى است كه در آن ، امنيت و آبادانىنيست . « 1 »
271 . امام على عليه السلام : مردم را چارهاى از حكمرانى نيكْ رفتار يا فاجر نيست كه در حكومتش مؤمن ، كار خود كند و كافر ، بهرهء خود بَرَد و خداوند هر يك را به سرانجام مقدّرش برساند و بدان وسيله ، ثروتهاى عمومى فراهم آيد ، و با دشمنْ پيكار گردد ، و راهها امن شود ، و حقوق ناتوان از توانمند ستانده شود ، تا آنجا كه نيكورفتار ، آسوده باشد و از گزند تبهكار ، در امان مانَد . « 2 »
ب - كسب اطّلاعات
272 . امام على عليه السلام - در نامهاش به كارگزارانش - : به نام خداوند بخشندهء مهربان . از بندهء خدا على ، پيشواى مؤمنان ، به هر آنكس از كارگزاران كه نامهام را بخواند . پس از حمد و سپاس الهى ؛ مردانى با ما بيعت داشتند و [ اينك ] گريختهاند . پس گمان مىبريم كه
هامش
( 1 ) . الإمام عليّ عليه السلام : شَرُّ البِلادِ بَلَدٌ لا أمنَ فيهِ ، ولا خِصبَ ( غرر الحكم : ح 5684 ) .
( 2 ) . عنه عليه السلام : لابُدَّ لِلنّاسِ مِن أميرٍ بَرٍّ أو فاجِرٍ ؛ يَعمَلُ في إمرَتِهِ المُؤمِنُ ، ويَستَمتِعُ فيهَا الكافِرُ ، ويُبَلِّغُ اللَّهُ فيهَا الأَجَلَ ، ويُجمَعُ بِهِ الفَيءُ ، ويُقاتَلُ بِهِ العَدُوُّ ، وتَأمَنُ بِهِ السُّبُلُ ، ويُؤخَذُ بِهِ لِلضَّعيفِ مِنَ القَوِيِّ ؛ حَتّى يَستَريحَ بَرٌّ ، ويُستَراحَ مِن فاجِرٍ ( نهج البلاغة : خطبهء 40 ) .