ى - فراهم ساختن نيازمندىهاى ضرورى براى همه
235 . امام على عليه السلام : در كوفه كسى نيست ، جز آنكه از رفاه برخوردار است . پايينترينِ مردمان كوفه از نظر جايگاه [ اقتصادى ، چنان است كه ] نان گندم مىخورَد و در سايه مىنشيند و از آب فرات مىنوشد . « 1 »
ك - حمايت از طبقههاى پايين جامعه
236 . امام على عليه السلام - از نامهاش به قثم بن عباس - : در آنچه از اموال خدا نزد تو گرد آمده است ، بنگر . پس آنها را در اختيار عائلهمندان و گرسنگان ، كه نزديك تواند ، قرار ده [ و تلاش كن ] كه به دست نيازمندان و تهىدستان برسد ، و آنچه باقى ماند ، به سوى ما بفرست تا در ميان آنها كه نزد مايند ، قسمت كنيم . « 2 »
ل - اهتمام ويژه به يتيمان
237 . ربيع الأبرار - به نقل از ابوطفيل - : على عليه السلام را ديدم كه يتيمان را فرا مىخواند و به آنان ، عسل مىخورانْد تا آنجا كه يكى از يارانش گفت : دوست داشتم من هم يتيمى بودم ! « 3 »
م - برتر نداشتن فرزندان و خويشان
1 . حسن و حسين عليهما السلام
238 . أنساب الأشراف - به نقل از داوود بن ابى عوف ، از مردى از قبيلهء خثعم - : حسن و حسين عليهما السلام را ديدم كه نان و سركه و سبزى مىخوردند . پس گفتم : اين چنين غذايى
هامش
( 1 ) . الإمام عليّ عليه السلام : ما أصبَحَ بِالكوفَةِ أحَدٌ إلّاناعِماً ؛ إنَّ أدناهُم مَنزِلَةً لَيَأكُلُ مِنَ البُرِّ ويَجلِسُ فِي الظِّلِّ ويَشرَبُ مِن ماءِ الفُراتِ ( فضائل الصحابة ، ابن حنبل : ج 1 ص 531 ح 883 ) .
( 2 ) . عنه عليه السلام - مِن كِتابِهِ إلى قُثَمِ بنِ العَبّاسِ - : وانظُر إلى ما اجتَمَعَ عِندَكَ مِن مالِ اللَّهِ فَاصرِفهُ إلى مَن قِبَلَكَ مِن ذَوِي العِيالِ وَالمَجاعَةِ ، مُصيباً بِهِ مَواضِعِ الفاقَةِ وَالخَلّاتِ ، و ما فَضَلَ عَن ذلِكَ فاحمِلهُ إلَينا لِنَقسِمَهُ فيمَن قِبَلَنا ( نهج البلاغة : نامهء 67 ) .
( 3 ) . ربيع الأبرار : ج 2 ص 148 .