گفتند : خدا و پيامبرش داناترند .
فرمود : « هر كه من مولاى اويم ، پس على مولاى اوست » . « 1 »
و - خاطرات امام على عليه السلام
124 . امام على عليه السلام : پيامبر خدا به قصد حَجّة الوداع بيرون آمد . سپس [ در بازگشت ] ، به غدير خم رسيد . به دستور او برايش چيزى شبيه منبر ساختند . سپس از آن ، بالا آمد و بازوى مرا گرفت [ و بالا برد ] ، تا آنجا كه سفيدى زير بغلش ديده شد و با صداى بلند ، در همان جايگاه فرمود : « هر كه من مولاى اويم ، پس على مولاى اوست . خدايا ! دوستدارش را دوست و دشمنش را دشمن بدار ! » .
پس با ولايت من ، ولايت خدا و با دشمنى با من ، دشمنى با خدا محقّق مىشود .
خداوند عز و جل در آن روز ، نازل كرد : « امروز ، دينتان را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما كامل كردم و دين اسلام را برايتان پسنديدم » « 2 » . پس ، ولايت من مايهء كمال دين و رضايت پروردگار - كه يادش بلند باد - است . « 3 »
ز - احتجاج على عليه السلام
125 . الاحتجاج : امير مؤمنان [ پس از وفات پيامبر خدا و انتخاب ابو بكر ] فرمود : « اى گروه مهاجر وانصار ! خدا را [ در نظر بگيريد ] ، خدا را [ در نظر بگيريد ] ! عهد پيامبرتان را دربارهء من از ياد مبريد و قدرت محمّد صلى الله عليه و آله را از خانهء او و از درون منزلش به بيرون و به
هامش
( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : ج 3 ص 613 ح 6272 .
( 2 ) . مائده : آيهء 3 .
( 3 ) . الإمام عليّ عليه السلام : خَرَجَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله إلى حِجَّةِ الوَداعِ ، ثُمَّ صارَ إلى غَديرِ خُمٍّ ، فَأَمَرَ فَاصلِحَ لَهُ شِبهُ المِنبَرِ ، ثُمَّ عَلاهُ وأخَذَ بِعَضُدي حَتّى رُئِيَ بَياضُ إبطَيهِ ، رافِعاً صَوتَهُ قائِلًا في مَحفِلِهِ : مَن كُنتُ مَولاهُ فَعَلِيٌّ مَولاهُ ، اللَّهُمَّ والِ مَن والاهُ وعادِ مَن عاداهُ .
فَكانَت عَلى وِلايَتي وِلايَةُ اللَّهِ ، وعَلى عَداوَتي عَداوَةُ اللَّهِ . وأنزَلَ اللَّهُ عز و جل في ذلِكَ اليَومِ :« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً »فَكانَت وِلايَتي كَمالَ الدّينِ ، ورِضَى الرَّبِّ جَلَّ ذِكرُهُ ( الكافى : ج 8 ص 27 ح 4 ) .