408 . توفيق
1860 - توفيق
قرآن :
« گفت : اى قوم من ! بينديشيد ، اگر از جانبپروردگارم دليلى روشن داشته باشم و او از سوى خود روزى نيكويى به من داده باشد [ آيا باز هم از پرستش او دست بردارم ؟ ] من نمىخواهم در آنچه شما را از آن باز مىدارم مخالفت كنم [ و خود مرتكب آن شوم ] . من قصدى جز اصلاح [ مردم ] در حد توان خود ندارم و توفيق من جز به [ يارى ] خدا نيست . بر او توكّل كردهام و به سوى او باز مىگردم » .
حديث :
6614 امام على عليه السلام : توفيق ، عنايت [ الهى ] است .
6615 امام على عليه السلام : توفيق ، رحمت [ الهى ] است .
6616 امامعلى عليه السلام : توفيق ، از كششهاى پروردگار است .
6617 امام على عليه السلام : توفيق ، نخستين نعمت است .
6618 امام على عليه السلام : هيچ كوششى بدون توفيق سود نمىبخشد .
6619 امام على عليه السلام : توفيق ، اساس خوشبختى است .
6620 امام على عليه السلام : هيچ رهبرى چون توفيق نيست .
6621 امام على عليه السلام : حفظ تجربه از توفيق [ الهى ] است .
6622 امام على عليه السلام : درنگ كردن هنگام حيرت ، يكى از توفيقات است .
6623 امام باقر عليه السلام : نعمتى چون عافيت نيست ، و عافيتى چون يارىِ توفيق .
6624 امام باقر عليه السلام - در پاسخ به سؤال از معناى جملهء « لا حول و لا قوّة الّا باللَّه » - فرمود : معنايش اين است كه ما حول و قدرت روى گرداندن از معصيت خدا نداريم ، مگر به يارى خدا ، و قوّت و توانايى بر طاعت خدا نداريم ، مگر با توفيق خداوند عز و جل .
1861 - توفيق و بى توفيقى
قرآن :
« اگر خدا شما را يارى كند هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد و اگر واگذاردتان چه كسى بعد از او شما را يارى خواهد كرد ؟ و مؤمنان بايد فقط به خدا توكّل كنند » .
حديث :
6625 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به وسيلهء گناهان ، خذلان بر گنهكار مستولى مىشود تا جايى كه او را در گناهانِ بزرگتر مىاندازد .
6626 امام على عليه السلام : توفيق ، مددكار خرد است و خذلان ( يارى نرساندن خدا ) مددكار نادانى .
6627 امام على عليه السلام : اى مردم ! هر كه خدا را مرشد و خيرخواه خود بگيرد ، توفيق يابد و هر كه گفتار او را راهنماى خويش قرار دهد ، به راه و آيينى كه استوارتر است رهنمون شود ؛ زيرا كه پناهندهء خدا در امان است و دشمن او در هراس .
6628 امام صادق عليه السلام - دربارهء آيهء « توفيق من جز به [ يارى ] خدا نيست » و آيهء « اگر خدا شما را يارى كند هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد و اگر واگذاردتان چه كسى بعد از او شما را يارى خواهد كرد ؟ و مؤمنان بايد فقط به خدا توكّل كنند » - فرمود :
هرگاه بنده طاعتى را كه خداوند عزّوجلّ بدان فرمان داده است انجام دهد ، عمل او موافق فرمان خداوند عز و جل مىباشد و بدين سبب بنده را موفّق ناميدهاند و هرگاه بنده بخواهد در موردى نافرمانى خداوند كند و خداى تبارك و تعالى ميان او و آن معصيت حايل شود و در نتيجه بنده آن را مرتكب نشود اين ترك گناه او به توفيق خداوند تبارك و تعالى بوده است . اما هرگاه جلو او را از آن معصيت نگيرد و به حال خود رهايش كند تا مرتكب آن گناه شود ، خداوند او را واگذارده و ياريش نرسانده و توفيقش نداده است .