تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 1191

مساهمون:

ص١١٩١
حكمت آورده‌ام و آمده‌ام تا چيزهايى را كه دربارهء آنها با يكديگر اختلاف داريد براى شما روشن كنم . همچنين‌مىفرمود : اى فرزندان اسرائيل ! من فرستادهء خدا به سوى شما هستم . تورات را كه پيش از من بوده تصديق مىكنم و به فرستاده‌اى كه پس از من مىآيد و نام او احمد است بشارت مىدهم . عيسى عليه السلام معجزاتى را براى آنان ذكر نمود ، مانند آفريدن پرنده و زنده كردن مردگان و بهبود بخشيدن به كور مادرزاد و شخص مبتلا به پيس و خبر دادن از غيب ، همه را به اذن خدا عملى ساخت . آن حضرت پيوسته آنان را به يگانگى خدا و شريعت جديد خود دعوت مىكرد امّا با مشاهدهء سركشىها و عنادهاى مردم و سرپيچى كاهنان و ملايان يهود از دعوت او ، عاقبت از ايمان آوردن آنان مأيوس شد و از ميان اندك كسانى كه به او ايمان آورده بودند ، حواريون را به عنوان ياران خود در راه دعوت به سوى خدا انتخاب كرد . سرانجام ، يهود بر ضد آن حضرت شوريدند و آهنگ قتل او كردند . ليكن خداوند او را برگرفت و به سوى خود بالا برد و امر بر يهود مشتبه شد . بعضى گمان كردند او راكشتند و برخى خيال كردند او را به صليب كشيدند ، در صورتى كه هيچ يك از اين‌ها نبود ، بلكه دچار اشتباه شدند ( آل عمران / 58 - 45 ؛ زخرف / 65 - 63 ؛ صفّ / 6 و 14 ؛ مائده / 110 و 111 و نساء / 157 و 158 ) اين بود مجموع آنچه قرآن دربارهء داستان عيسى بن مريم و مادرش ذكر كرده است .

1712 - ارميا عليه السلام

قرآن : « يا چون آن كسى كه به شهرى كه بام‌هايش يكسره فرو ريخته بود ، عبور كرد و گفت : چگونه خداوند [ اهل ] اين [ ويرانكده ] را پس از مرگشان زنده مىكند ؟ . . . » . حديث : 6015 امام باقر عليه السلام - در پاسخ به عالمى نصرانى كه از ايشان پرسيد : مردى با زنش مقاربت كرد و زن دو قلو حامله شد . هر دوى آنها را همزمان باردار شد و همزمان زاييد و آن دو همزمان مردند و هردو در يك قبر دفن شدند . امّا يكى از آنها صد و پنجاه سال عمر كرد و ديگرى پنجاه سال . اين دو چه كسانى بودند ؟ - فرمود : عُزير و عزره . مادرشان ، همانطور كه تو گفتى ، آن دو را همزمان حامله شد و همانطور كه گفتى همزمان زاييدشان و عزير و عزره چندين و چند سال زندگى كردند . سپس خداوند تبارك و تعالى عزير را به مدّت صد سال ميراند و آن گاه دوباره زنده شد و پنجاه سال با عزره زندگى كرد و هر دو در يك ساعت مردند . 6016 امام صادق عليه السلام : هنگامى كه ارمياى نبىّ به ويرانه‌هاى بيت المقدس و پيرامونش كه بخت نصّر در جنگ با يهود ويرانش كرده بود ، نگاهى افكند و گفت : چگونه خداوند اين‌ها را پس از مرگشان زنده مىكند ؟ خداوند او را به مدّت صد سال ميراند و سپس زنده‌اش كرد و او اعضايش را ديد كه چگونه به هم مىپيوندند و چگونه گوشت بر آنها مىرويد و چگونه بندها و رگ‌هايش به هم وصل مىشود . پس چون راست نشست گفت : « مىدانم كه خدا بر هر كارى تواناست » .

1713 - يونس عليه السلام

قرآن : « و يونس از فرستادگان بود . آن گاه كه به سوى كشتى پُر [ پُر از بار و جمعيت ] ، بگريخت . پس [ سرنشينان ] با هم قرعه