تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى ) — صفحة 411

مساهمون:

ص٤١١
مىبينيم ! و چه حقير است آنچه ما مىبينيم در برابر قدرت و سلطنت ناپيداى تو از ديدگان ما ! و چه بسيار است نعمتهاى تو در اين دنيا ! و چه اندك است اين نعمتها در برابر نعمتهاى آخرت ! 1913 امام باقر عليه السلام : شايد فكر مىكنى كه خداوند فقط همين يك عالم را آفريده و بشرى جز شما خلق نكرده است ؛ به خدا سوگند كه خداوند هزار هزار عالم و هزار هزار آدم بيافريده كه تو در آخرين آن عالمها و آن آدميان هستى .

132 . آفريدگار

636 - دعوت عقل به دفع ضرر احتمالى

1914 التوحيد : امام صادق عليه السلام به عبدالكريم بن ابى العوجاء كه منكر مبدأ و معاد بود فرمود - : اگر حقيقت چنان باشد كه تو مىگويى - كه البته چنين نيست - هم ما و هم تو نجات يافته‌ايم و اگر حقيقت آن باشد كه ما مىگوييم - كه همين‌طور هم هست - ما نجات يافته‌ايم و تو هلاك گشته‌اى . عبدالكريم رو به همراهان خود كرد و گفت : در قلبم سوزش و اندوهى « 1 » احساس كردم ، مرا ببريد . يارانش او را بردند و عبدالكريم مرد .

637 - برخى از دلايل اثبات آفريدگار

1 فطرت خداشناسى

قرآن : « با يكتا پرستى روى به دين آور . فطرتى است كه خداوند همه را بدان فطرت بيافريده است » . حديث : 1915 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر نوزادى بر فطرت زاده مىشود ، يعنى مىداند كه خداوند عز و جل آفريدگار اوست . پس اين است معناى سخن خداوند كه : « اگر از آنان بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است هر آينه گويند : خدا » .
هامش
( 1 ) . حزازه : اندوه دل ، درد كينه كه موجب سوزش و جراحت دل‌شود - م .