لئن قَعَدْنا و النَّبىّ يَعْمَلُ * لَذاك مِنّا العَمَلُ المُضَلَّل « 1 »
و على بن ابى طالب عليه السلام كار مىكرد و رجز مىخواند :
لايستوي مَنْ يعمر المساجدا * يَدأبُ فيها قائِماً وَ قاعِداً
وَ مَن يُرى عن الُغبارِ حائداً « 2 »
در صحيح بخارى ، در باب « بناى مسجد » آمده است : ما خشت خشت حمل مىكرديم و عَمّار دو خشت دو خشت .
رسول خدا صلى الله عليه و آله او را ديد ، خاك از او تكاند و گفت :
واى كه عمّار را مردمى ستم پيشه مىكشند . عَمّار آنان را بهبهشت فرامىخواند و آنان عَمّار رابه آتش فرا مىخوانند !
و عَمّار مىگفت : پناه مىبرم به خدا از فتنهها .
گشتن قبله به سوى كعبهء مشرّفه :
مسجد شريف نبوى ، به همان وضعى كه آن را پيامبر صلى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) - حاصل معنى : « اگر ما بنشينيم و پيامبر كار كند اين كار گمراهى است كه از ما سر زده است . »
( 2 ) - حاصل معنى : « برابر نباشد ثواب و درجهء كسى كه در مسجد كار كند و خسته شود ، با كسى كه به نزديك نيايد و هيچ كار نكند ، از بهر آنكه غبارى بر او ننشيند . » ( ترجمهء سيرت رسولاللَّه صلى الله عليه و آله ) .