حافظ ذَهَبى گويد :
قبله پيش از آنكه تحول يابد ، در شمال مسجد بود چون تحول يافت ، ديوار بالايى آن مكان اهل صُفّه شد .
صاحب « الدّر الثمين » گويد :
صُفّه در ركن شمال شرقى مسجد شريف نبوى بود ، در طرف راست قبله ، كه به سوى بيت المقدس بود .
آنجا همچنين مدخل باب عثمان بود .
اهل صُفّه مردمى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند ؛ فقرايى بودند بدون خانه . در مسجد مىخوابيدند و جز آنجا جايى نداشتند . رسول خدا صلى الله عليه و آله با آنان انس داشت . آنها را به خوردنى و آشاميدنى خود دعوت مىكرد . در شمار عيال او بودند . صحابه نيز يك يا دو و سه نفر از آنها را به خانه مىبردند و طعام مىدادند . گاه نيز خوشههاى رطب را ميان دو ستون مسجد مىآويختند و آنها از آن مىخوردند تا سير مىشدند .
ابونُعَيم در « حِلية الأولياء » نام آنها را آورده كه بيش از صد كس بودهاند .
عمارة وتوسعة المسجد الشريف النبوي عبر التاريخ ( مسجد شريف نبوى در طول تاريخ ) ( فارسى ) — صفحة 54
مساهمون: ناجي محمد حسن عبد القادر الأنصاري
ص٥٤