تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 40

مساهمون:

ص٤٠
[ 9 و 10 ] و خواندن شعر و اقامهء حدود ؛
] 11 / A [
11 و 12 ] و صدا بلند كردن و كاسبى كردن ؛ [ 13 و 14 ] و رفتن كسى كه در دهانش بوى پياز يا سير باشد ؛ [ 15 و 16 و 17 ] و آب بينى انداختن و آب دهان انداختن و شپش كشتن - و اگر در آنجا شپش كشت يا آب دهان انداخت يا آب بينى ، آن را زير خاك كند - ؛ [ 18 و 19 ] و انداختن سنگريزه با انگشتان و باز كردن عورت . « 1 » و حرام است : [ 1 ] زينت كردن ديوارهاى مسجد ؛ [ 2 ] و صورت كندن « 2 » ؛ [ 3 ] و ادخال بعضى از آن را در ملك يا راه ؛ [ 4 ] و فروختن آلات مسجد ؛ [ 5 ] و تملّك مسجد بعد از زايل شدن آثارش ؛ [ 6 و 7 ] و نجاست ( مسريه ) داخل كردن در مسجد و نجس را طاهر كردن در آن ؛ [ 8 ] و سنگريزه بيرون بردن « 3 » و اگر بيرون برد ؛ برگرداند به جاى خود ؛ [ 9 و 10 ] و حرام است متعرّض شدن بيع و كنيسه‌هاى اهل ذمّه . و اگر در دار الحرب باشد يا آن‌كه مردمش هلاك شده باشند ، جايز است استعمال آلات آن را در مساجد .

مقصد پنجم : در اذان و اقامه است

و آن دو ، مستحبّند در نماز شبانه‌روزى به تنهايى ؛ چه اداء چه قضا ، چه منفرد چه جامع ، چه مرد چه زن ؛ ولى كفايت مىكند در زن ، تكبير و شهادتين ؛ ولى شرط است در زن ، اين كه صداى او را مرد نشنود . و مستحبّ مؤكد مىشوند اذان و اقامه در نمازهاى جهريه ، به خصوص [ نماز ]
هامش
( 1 ) . اين در صورتى است كه ديگرى او را نبيند ؛ و إلّا حرام است . ( مصحّح ) ؛ نك : روض الجنان ، ج 2 ، ص 662 . ( 2 ) . على الأحوط . [ شيخ محمّد على ] . ( 3 ) . على الأحوط . [ شيخ محمّد على ] .
إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 40 | العلامة الحلي / نعمتى / شيخ مهدى نجفى اصفهانى / مهدي المهريزي - محمد حسين الدرايتي