سوره تبّت
و نيز سوره ابى لهب و سوره مسدهم ناميده مىشود ، مكّى است .
عدد آيات آن :
باتّفاق پنج آيه است .
فضيلت آن :
در حديث ابى بن كعب است كه هر كس آن را قرائت كند اميد دارم كه خدا ميان او و ابى لهب در يك خانه جمع نكند .
از ابى عبد اللَّه عليه السلام روايت شده كه فرمود هر گاه سوره تبّت را خوانديد بر ابو لهب نفرين و لعن نمائيد چون او از تكذيب كنندگان پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و قرآنى كه از نزد خدا آمده است بود .
توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل :
خداوند سبحان در آن سوره وعده يارى و فتح پيغمبر ( ص ) را ياد نمود پس در اين سوره آنچه از امر ابى لهب را كه خداوند كفايت فرمود بيان كرده و فرمود :
[ سوره المسد ( 111 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ ( 1 ) ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ وَ ما كَسَبَ ( 2 ) سَيَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ ( 3 ) وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ( 4 )
فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ( 5 )