يا رسول اللَّه چه زود پير شدهاى فرمود : سوره هود و واقعه و مرسلات و عم يتساءلون . و اذا الشمس كورت مرا پير و موى مرا سفيد كرد .
و امّا روايتى كه از انس بن مالك نقل شده كه از او پرسيدند آيا پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله خضاب ميكرد . گفت پيرى و موى سفيد شأن پيغمبر نبود پس گفته شد اى ابا حمزه آيا پيرى خوب نيست . گفت همه شما پيرى و سفيد مويى را مكروه داريد .
پس وجه جمع بين آن حديث و حديث انس ممكن است اين باشد كه مقصود از فرمايش آن حضرت شيّبتنى . اينست كه اگر انسانى از چيزى پير ميشد هر آينه از قرائت و خواندن اين سورهها ميشد .
و روايت شده كه چون حضرت على عليه السّلام پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله را غسل داد در محاسن آن حضرت چند دانه موى سفيد ديد .
و چيزى كه ظاهر و آشكار نميشود مگر بعد از تفتيش و تجسّس چيزى نيست ( يعنى پيرى كه معلوم نشد مگر بعد از تجسّس و دقّت پيرى نيست ) .
توضيح و ارتباط اين سوره با سورهء قبل :
چون خداوند سبحان سورهء عبس را بذكر روز قيامت و اهوال آن - افتتاح فرمود اين سوره را نيز بذكر علامات و احوال قيامت شروع و فرمود :
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 318
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٣١٨