تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 224

مساهمون:

ص٢٢٤
29 - گفتند پروردگار ما منزّه است ، جدّا ما ستم كننده بوديم . 30 - پس برخى از ايشان به برخى ديگر روى آوردند در حالى كه يكديگر را ملامت ميكردند . 31 - گفتند واى بر ما جدّا ما از فرمان بيرون رونده بوديم . 32 - اميد است پروردگار ما بهتر از آن را بما عوض دهد البته ما بسوى پروردگار خويش رغبت كنندگانيم . 33 - ( شكنجه دنيا ) اين چنين است و البته شكنجه آخرت بزرگتر است اگر مشركان بدانند .

قرائت :

اهل مدينه و ابو عمرو ، ان يبدّلنا بتشديد قرائت كرده و ديگران به تخفيف خوانده‌اند و البته ذكرش در سوره كهف گذشت .

شرح لغات :

الصرام و الجداد : در نخل بمنزله حصاد و درو كردن در زراعت و ( قطاف ) بريدن انگور در باغ انگور است ، ميگويند صرمت النحلة وجددتها و اصرم النخل واجدت يعنى : چيدن آن نزديك شد ، الصريم شب سياه است ، ابو عمرو گويد :
الا بكرت و عاذلتني تلوم * تجهلنى و لما انكشف الصريم
آگاه باش كه معشوقه‌ام آمد در حالى كه سياهى شب بر طرف نشده بود در وقتى كه ملامت كننده من مرا سرزنش كرده و از آمدن او مأيوسم ميكرد . شاهد اين بيت كلمه الصريم است كه به معناى سياهى شب است .