براى آنكه او ايجاد كرد در قلوب و دلهاى ايشان رأفت و رحمت را و البتّه پيروان عيسى عليه السلام را برأفت و رحمت تعريف نمود هر چند كه از افعال - خداى سبحان مىباشد براى آنكه ايشان متعرّض برأفت و رحمت شدند .
( وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ )
و رهبانيّتى كه اختراع كردند ما ننوشتيم آن را براى ايشان . و رهبانيّة خصلتى و يك قسمت از عبادت است كه در آن معناى خوف و ترس ظاهر مىشود يا در كليسا يا در حال انفراد و تنهايى يا از مردم يا غير اينها از امورى كه در آن تعبّد صاحبش ظاهر مىشود ، و معنايش اينست كه ايشان رهبانيّتى از خود اختراع كردند كه ما بر ايشان ننوشتيم .
قتاده گويد : رهبانيّتى كه ايشان اختراع كردند آن متاركه با زنان و صومعه گرفتن و ديرانى شدن بود گويد : و تقديرش ( و رهبانية ما كتبناها عليهم ) .
( إِلَّا )
مگر آنكه ايشان آن را اختراع كردند
( ابْتِغاءَ رِضْوانِ اللَّهِ فَما رَعَوْها حَقَّ رِعايَتِها )
براى جستن خشنودى خدا ، پس آن را رعايت نكردند ، حق رعايت كردن .
ابن عبّاس گويد : كه رهبانيّتى كه ايشان اختراع كردند ، پيوستن به بيابانها و كوهها بود در خبرى كه از پيامبر ( ص ) نقل شده پس رعايت نكردند افرادى كه بعد از ايشان آمدند حق رعايت كردن و اين هم براى تكذيبشان بود بپيامبرى محمد ( ص ) .
و بعضى گويند : رهبانيّت : انقطاع و بريدن از مردم است براى انفراد بعبادتى كه ما بر ايشان آن را واجب نكرديم .
و زجاج گويد : كه تقدير آن « ما كتبناها الّا ابتغاء رضوان اللَّه » است و جستن رضوان خدا پيروى كردن اوامر اوست ، پس اين يك وجه است گويد : و در آن