و يضلى سعيرا در قرائت كسى كه مشدّد خوانده است .
( إِنَّ هذا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ )
بدرستى كه اين حالاتى كه براى آن سه گروه گفته شد هر آينه آن حق و يقين است ، اضافه كرد حق را بيقين و حال آنكه آن دو يكى است ، براى تأكيد ، يعنى اين است آن چيزى كه تو را خبر دادم به آن از منازل اين گروههاى اصناف سه گانه :
1 - مقرّبين 2 - اصحاب اليمين 3 - اصحاب الشمال ، آن حق چنان است كه شكّى در آن نيست ، و يقين آن چيزى است كه شبههاى با او نيست .
و بعضى گويند : تقدير آن اينست حق الامر اليقين ، حق امر يقين است .
( فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ )
يعنى تنزيه كن خداى سبحان را از هر بدى و شرك و تعظيم كن او را به بهترين ثناء و ستايش بر او .
و بعضى گويند : يعنى تنزيه كن نام مقدّس او را از آنچه لايق به او نيست پس اضافه نكن به او صفت نقص يا عمل زشتى را .
و بعضى گويند : يعنى بگوئيد سبحان ربى العظيم و عظيم در صفت خداى تعالى معنايش اينست كه هر چيزى سواى او قاصر از اوست پس او قادر توانا و عالم دانا و غنى بى نيازيست كه چيزى برابرى با او نميكند و چيزى بر او مخفى نيست بزرگ است نعمتهاى او و منزّه است اسماء او « 1 » .
هامش
( 1 ) - مناسب ديدم در خاتمه و پايان ترجمهء سورهء مباركه واقعه براى دوستان خاندان عصمت و طهارت عليهم السلام كيفيّت ختم سورهء مباركه واقعه را از كتاب بحر الغرائب از علّامه مجلسى عليه الرحمه ياد كنم كه هم براى آنان فرج و گشايشى باشد و هم براى اين خادم اجر و ياد خيرى در ص 26 كتاب مذكور گويد : مجلسى عليه الرحمه از حضرت سيّد سجّاد عليه السلام نقل كرده