سَلَقُوكُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدادٍ
فراء گويد : يعنى شما را بسخنان زننده اذيّت ميكنند و با زبانهاى تيز و جانگداز با شما مخاصمه و دشمنى مينمايند قتاده گويد : يعنى زبانهايشان را در موقع تقسيم غنائم جنگى سر شما دراز ميكنند و ميگويند ، اعطونا اعطونا ، بما بدهيد ، بما بدهيد ، كه شما از ما سزاوارتر نيستيد به اين غنائم ، گويد ، و امّا موقع جنگ و نبرد ترسوترين مردمند ، و امّا در موقع تقسيم غنائم بخيلترين قومند و آن قول خداى سبحان است :
أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ
يعنى بخيلانند بغنيمت نسبت بمؤمنين در موقع تقسيم غنائم بخل ميورزند .
جبائى گويد : يعنى بخيلانند كه سخنى بگويند كه در آن خير باشد .
( أُولئِكَ )
آن گروهى كه وصفشان گذشت .
لَمْ يُؤْمِنُوا
ايمان نياوردهاند چنانچه غير ايشان ايمان آوردند و گرنه اين كارهاى زشت را انجام نمىدادند .
فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ
پس خداوند اعمال ايشان را باطل كرد ، براى آنكه بر وجوهى كه مستحق ثواب شوند واقع نشده ، زيرا وجه اللَّه تعالى را قصد نكردند و در اين آيه دلالت است بر صحّت مذهب ما در احباط و بطلان عمل ، زيرا براى منافقين ثوابى نيست براى اعمالشان ، تا باطل شود پس چون جهادشان مقرون بايمان و اعتقاد به خدا نيست مستحق ثوابى نيستند .
وَ كانَ ذلِكَ
و اين احباط و بطلان اعمال ايشان و يا نفاقشان .
عَلَى اللَّهِ يَسِيراً
يعنى بر خدا سهل و آسانست ، سپس خداوند