دليل :
كسى كه نجزى با نون خوانده پس او بر طريق اخبار از خداى تعالى از ذات خودش مىباشد ، و كسى كه فعل را بناء مفعول به و مجهول ( يجزى ) خوانده پس دليل او اينست كه ما قبل آن لا يقضى عليهم و لا يخفف عنهم مجهول است ، و دليل در قرائت بيّنه بلفظ مفرد اينست كه قرار ميدهد آنچه در كتاب يا پيغمبر ( ص ) آن را ميآورد بيّنه باشد چنانچه فرمود : قالَ . . . أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي ، « 1 » بگو آيا ديديد شما اگر بر من بيّنه و حجتى از طرف خدا پروردگارم بود ، و قول او قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ « 2 » و قطعا آورد بسوى شما بينهاى از پروردگار شما ، و كسى كه بجمع بيّنات خوانده پس براى پيغمبرى بيّنه و برهانى بوده پس هر گاه جمع شدند بيّنه آنها هم جمع شود بسبب جمع شدن آنها بنا بر اينكه در هر كتاب اقسامى از بيّنه هست ، پس براى اين جمع شده است .
شرح لغات :
اعراب :
فيموتوا جواب نفى ( لا يُقْضى ) است و يموتوا منصوب باضمار ان ناصبه است