تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
ديدم سفيدى موى را از بيم دهنده‌هاى مرگ براى آنكه مويش سفيد شده و بس است تو را از چنين بيم دهنده‌اى .
و قائلة تبيّض و الغوالى * نوافر عن معاينه القشير
يعنى ، زنها از موى سفيد فرار ميكنند ، پس چرا بسبب خضاب و رنگ كردن سفيدى موى را تغيير نميدهى .
فقلت لها المشيب نذير عمرى * و لست مسودا وجه النذير
پس به آن زن گفتم كه سفيدى مو بيم دهنده عمر من است و من نيستم كه صورت نذير و بيم دهنده را سياه كنم . و عدى بن زيد گويد :
و ابيضاض السواد من نذر المو * ت و هل بعده يجيء نذير
سفيد شدن موى سياه از پيامها و آگهىهاى مرگ است ، و آيا بعد از آن بيم دهنده‌اى ميآيد ؟ جواب نه . و بعضى گفته‌اند : كه نذير تب است ، و بعضى گفته‌اند : كه مرگ خويشان و نزديكانست ، و بعضى گفته كه آن عقل كامل است .
فَذُوقُوا
يعنى بچشيد عذاب و افسوس ندامت و پشيمانى را
فَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ
پس براى ستمكاران يار و ياورى نيست كه عذاب را از ايشان دفع و بر طرف كند .
إِنَّ اللَّهَ عالِمُ غَيْبِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
البته خدا داناى نهان آسمانها و زمين است ، پس بر او چيزى از آنچه بر خلايق علمش نهانست مخفى و پوشيده نيست
إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
البتّه او داناى به خاطره و انديشه‌هايى است كه در سينه‌ها مستور است ، يعنى پس در ضمير و باطن خودتان قرار ندهيد چيزى را كه او مكروه دارد ، پس او البتّه داناى به آنست .