بنا بر اين امّت محمّد ( ص ) از نظر عظمت مقام پيامبرش نسبت بديگر پيامبران و بيشتر بودن نيكان برگزيده از اهل بيت و امّتش ، خيرات آن بر ديگر امّتها برترى دارد ، و برترى امّت محمّد ( ص ) بخاطر برترى محمد و آلش مىباشد .
( وَ آتَيْناهُمْ بَيِّناتٍ مِنَ الْأَمْرِ )
يعنى : دلائل و برهانهاى آشكارى در مورد رسالت حضرت محمّد ( ص ) براى آنان آورديم ، و جريان او را بر ايشان روشن نموديم ، و بعضى گفتهاند : منظور از « امر » در اين آيه احكام تورات است .
( فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ )
يعنى اختلاف ننمودند مگر پس از آنكه خداوند كتابهايى را بر پيامبرانشان نازل فرمود ، و آنان را ، از محتويات اين كتابها آگاه ساخت .
( بَغْياً بَيْنَهُمْ )
يعنى بخاطر رياست طلبى ، و زير بار حقّ نرفتن ، و نيز گفتهاند يعنى : بخاطر ستمگرى بر حضرت محمّد ( ص ) در انكار آنچه كه در كتابشان در مورد نبوّت و صفات حضرت محمّد ( ص ) آمده است .
( إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ )
كه معنايش روشن است و در بخش ترجمه گذشت .
( ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ )
يعنى اى محمّد ! سپس تو را بر سر دين و برنامه و روشى مخصوص قرار داديم ، يعنى : پس از موسى ، و قومش براى تو روشى ويژه مقرّر داشتيم ، و « شريعت » عبارتست از جادّهاى كه هر كس در آن قدم گذارد او را بهدف مىرساند ، همانگونه كه « شريعه » عبارت است از راهى بسوى آب .
بنا بر اين « شريعت » علامتى است كه بنشانهء راه نصب شده است ، كه عبارتست از امر و نهى كه انسان را به بهشت مىرساند ، همانگونه كه « شريعه »