23 - آيا ديدهاى آن كس را كه هواى خود را خداى خود گرفته ، و خداوند گمراهش ساخته است با علم و دانش ، و بر گوش و دلش مهر زده ، جلوى چشمش پرده كشيده است ؟ چنين فردى را پس از خدا چه كسى هدايت خواهد كرد ، چرا متذكّر نميشويد ؟ .
24 - و گفتند : جز همين زندگى دنياى ما چيز ديگرى در كار نيست ، مىميريم و زنده ميشويم و كسى جز روزگار ما را نمىميراند ، و از اين جريان خبر ندارند ، تنها خيالبافى ميكنند .
25 - و هر گاه آيات روشن ما را بر آنان ميخوانند ، دليلى ندارند مگر آنكه ميگويند : اگر راست مىگوييد آيات ما را بياوريد .
( پنج آيه است )
قرائت آيات :
اهل كوفه غير از ابى بكر و روح و زيد « سواء » بنصب خواندهاند ، ولى بقيّه آن را برفع خواندهاند .
اهل كوفه غير از عاصم « غشوة » بفتح غين بدون الف خواندهاند ، و بقيّه غشاوة با الف خواندهاند .
دليل قرائت :
ابو على گويد : در آيه نصب سواء بنا بر آنكه بر ما قبلش جارى شود مثل « مررت برجل ضارب ابوه و بزيد خارجا اخوه » كار خوبى نيست ، براى آنكه سواء نه اسم فاعل است و نه شباهت به آن دارد مانند حسن و شديد و نظير آن بلكه سواء مصدر است و لذا شايسته نيست كه بر ما قبلش جارى شود آن گونه كه اسم فاعل و صفت مشبّهه بر ما قبل جارى ميگردد ، بدليل آنكه مصدر از نظر