مفسّرين در كلمهء ( نحسات ) دو قول دارند :
1 - بمعنى روزى كه سرمايش سخت باشد .
2 - روزى كه بر مردم بسيار شوم است ، بنا بر اين روز نحس بمعنى روز شوم است ، و جملهء ( يوم نحس ) را به دو قرائت خواندهاند : بعضى ( يوم نحس ) خواندهاند بكسر و تنوين يوم و نحس كه نحس صفت يوم باشد ، و برخى ( يوم نحس ) خواندهاند بكسر يوم كه آن را بنحس اضافه كردهاند ، هر كس بطريق دوّم قرائت كرده و يوم را بنحس اضافه نموده است طبق آنچه در قرآن ضبط شده است قرائت كرده ، و هر كس بطريق اوّل خوانده كه يوم را با تنوين گفته كه اضافه شده باشد دو احتمال دارد :
1 - آنكه ( نحس ) وصف باشد مانند ( فسل و رذل ) « 1 » 2 - آنكه نحس مصدرى باشد كه او را وصف آوردهاند مانند ( رجل عدل ) بنا بر اين هر كس كه ( ايّام نحسات ) به سكون حاء خوانده است ، بدانجهت حاء را سكون داده است كه نحسات صفت باشد مانند ( عبلات و صعبات ) « 2 » و
هامش
( وسائل الشّيعه جلد 8 صفحهء 257 از على ( ع ) روايتى نقل شده است كه در مورد نحسى روز چهارشنبه وقايع مهمّى از عذابهاى اقوام سلف را ميفرمايد در روز چهارشنبه اتّفاق افتاده است از جمله ميفرمايد :
( . . . روز چهارشنبه خداوند باد تندى را بسوى قوم عاد فرستاد . . . ) و نيز در روايت ديگرى بعد از اين روايت از حضرت رضا ( ع ) از پدرانش ( ع ) از حضرت رسول ( ص ) آمده است كه فرمودند : ( چهارشنبهء آخر ماه هميشه روز نحس است )
( 1 ) يعنى فرومايه و پست
( 2 ) عبلة بمعنى ضخيم و كلفت و تمام است صعبة نيز بمعنى سخت و ناهموار است وقتى صفت زن باشد گويند امرأة عبلة صعبة يعنى : ( زنى زمخت و سرسخت )