پروردگارتان بخوانيد مرا اجابت كنم شما را ، همانا آنان كه تكبر مىكنند از عبادت من به زودى داخل شوند به دوزخ سرافكندگان .
قرائت :
تتذكرون - اهل كوفه اين كلمه را به ( تاء ) خوانده و ديگران به ( ياء ) .
وجه قرائت اول اين است كه ( قل لهم بگو بر ايشان ) در تقدير بوده و به صورت مخاطب به كار رفته و وجه قرائت دوم اين است كه منظور از فاعل ( يتذكرون ) كافران كه مغايبند باشد سيدخلون - « ابو جعفر » و « ابن كثير » و « ابو بكر » غير از « شمونى » و « سهل » اين كلمه را به ضم ( ياء ) و فتح ( خاء ) خوانده و ديگران به فتح ( ياء ) و ضم ( خاء ) قرائت كردهاند و وجه هر دو قرائت روشن است .
شأن نزول :
اين آيه
( إِنَّ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ )
دربارهء يهود نازل شده است كه مىگفتند : « دجّال » خروج خواهد كرد و ما او را به عليه محمد و پيروانش يارى كنيم تا از دست ايشان راحت شده و ملك به سوى ما بازگردد ، و اين قول « ابو العاليه » است .
تفسير :
إِنَّ الَّذِينَ يُجادِلُونَ
( همانا آنان كه جدال مىكنند ) يعنى دشمنى مىكنند
فِي آياتِ اللَّهِ
( در آيات خداوند ) يعنى در دفع و ابطال آيات خداوند
بِغَيْرِ سُلْطانٍ
( بدون سلطانى ) يعنى بدون حجتى كه :
أَتاهُمْ
( بيايدشان ) از جانب خداوند كه به واسطهء آن مذهبى كه با مذهب ايشان مخالف است انكار كنند
إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ
( نيست در سينههاشان مگر كبر ) يعنى در سينه - هاى ايشان جز تكبر و جبريت و نشان دادن عظمت بر « محمد » ( ص ) چيز ديگرى