وَ كَذلِكَ
( و بدين سان ) يعنى چنان كه براى اقوام گذشته شكنجه و عقاب سزاوار شد
حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ
( راست آمد كلمهء پروردگارت ) كه عذاب باشد
عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا
( بر آنان كه كافر شدند ) از قوم تو آنان كه اصرار بر كفرشان ورزيدند
أَنَّهُمْ
( كه ايشان ) يعنى براى اينكه ايشان ، يا به اين كه ايشان
أَصْحابُ النَّارِ
( اصحاب آتشند ) سپس خداوند خبر مىدهد از حال مؤمنان و اين كه فرشتگان استغفار مىكنند بر ايشان و داراى مقام بزرگى نزد خداوند مىباشند ، پس حال آنان بر خلاف حال كافران خواهد بود كه گفته شد ، پس خداوند فرمود :
الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ
( آنان كه حمل مىكنند عرش را ) به خاطر اين كه خدا را عبادت كرده و دستور او را فرمان برند
وَ مَنْ حَوْلَهُ
( و آن كه گرد آن است ) منظور فرشتگانى هستند كه دور عرش طواف مىكنند و آنان ( كرّوبيان ) و بزرگان فرشتگان هستند .
يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
( تسبيح مىگويند به سپاس پروردگارشان ) يعنى تنزيه مىكنند خدا را از آن چه كه اين اهل جدال وصف مىكنند و گفته شده كه ، تسبيح مىكنند به تسبيح معهود و سپاسگزارى مىكنند بر نعمتهاى خداوند
وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ
( و ايمان مىآورند به او ) يعنى خداوند را تصديق كرده و به يگانگى او اعتراف مىكنند .
وَ يَسْتَغْفِرُونَ
( و طلب آمرزش مىكنند ) يعنى از خدا درخواست مغفرت مىكنند
لِلَّذِينَ آمَنُوا
( بر آنان كه ايمان آوردند ) از اهل زمين يعنى آنان كه يگانگى خدا را تصديق كرده و به خدايى خداوند و آنچه به آن اعتراف لازم است اقرار